'Bir yastık hikayesi'

Çarşamba, 07 Kasım 2012 - 18:30

Uzun zamandır en sevdiğim köşemden uzak kaldım, yeni yaz köşeleri bulduğum için kendime belki ya da şu çok bilindik 'bir yastık hikayesi'ni yazmaya başladığım içindir. Anlatayım.

Hep dilimden düşmez yollar, anlatırım önce kendime, sonra pek çok sevdiklerime... Yollarımdan bahsettim çokça, çok güldürdüler beni çok ağlattılar. Zamanın bana getirdiği en güzel şey yollarım oldu, itinayla seçtim, kabulüm.

Hayatın son 6 ayında pek çok şey yaşadım, ha 'yaşıyorsan yaşayacaksın' kabul, dönüm noktalarımı gördüm, kendimle yüzleştim, kaybettim, kazandım, yarımdım, tamamlandım.

Erişkinlikle çocukluğumun arafinda sıkışıp kaldığım kör köşemin aydınlığını bekledim önce,  hareket ettim, uzandım, ellerinden tuttum, kör köşemden kurtulmuştum. Sonra ben 'aşk'a doğdum. Hani o eşsiz tadı damaklarda kalan, yazılan, anlatılan, milyonlarca ve milyonlarca kere, lakin tek bir açıklaması olmayan, ta kendisi. Hoşgeldin.

En korktuklarımın aslında gözümde büyüttüklerim olduğunu farkettim, o geldi, korkular küçüldü, yok oldu, hiç oldu.

Sanıyordum ki küçük bir kız çocuğuyken, güçlüler asla gitmezler. Pamuk şekeri kalbinde, çocukluğumun huzuru kadın, o güzel kınalı saçlı, yeşil gözlerine hayran olduğum kadın, bu arada, usulca, ona yakışırca, hiç üzmeden, hiç üzülmeden, gitti... Huzuruna, yeni dünyasına... Canım kadın, yeni dünyasına, usulca öğrettiği dualarıyla, yokluğunun derinliğini ve özlemini bırakarak gitti.

Bir adım daha büyüdüm. Korkularım ve yanılgılarıma yüzümü döndüm. düzen sandığım kaosları gördüm, korktuğum, inanmadığım, yok olmaz dediklerime yanaştım. Hazırdım. Bana kusursuzluğu tanımlayan adamla, tüm kusurlarımla evlendim...

Artık hergün mutluluk baloncukları uçuşuyor evimizde, güzel hikayeler yazıyoruz birbirimize, yarım olan ruhumun tamamlanmışlığının keyfini sürüyorum. Birbirimizi huzurumuz ve eğlencemizde büyütüyoruz, eksikliğimizi tamamlayıp, 'itinayla' nefes alıyoruz, birlikte...

Ben, annemin küçük kızı...
Dünyada bir yerde, küçücük düzende...
Huzuruna dönüyorum adamın, hergün kendimi buluyorum.

Hergün yeni hikayeler yazıyorum. Gözlerimdeki 'o'na..

Bu köşe yaz köşesi...

'Yaz'ınız kaybolmasın...

BELKİ DE BU ŞARKI EN GÜZELİ, DİĞERLERİ GİBİ...





'Bir yastık hikayesi'