Ne zor şey

Cuma, 16 Temmuz 2010 - 05:00

Birbirlerine zerre kadar güveni olmayan insanlar, zirvede yanyana oturup poz veriyorlar.

Gördünüz mü?

Tokalaşırken, ceketlerinin düğmesini nasıl iliklediler.

- Ne saygı ama...

Biri diğerine hırsız gözüyle bakıyorsa, öbürü de ona mutlaka vatan haini gözüyle bakmaktadır ama rol icabı saygı’da kusur etmek yok.

Epey güldüm.

***

Dünyada en büyük ıstırap nedir?

Birbirinden nefret eden insanların, aynı odada oturup sözüm ona diyalog kurmaları.

Bakar mısınız?

Mutsuzlukları yüzlerinden okunuyor.

Cezaya bırakılmış çocuklar gibi hepsi... Dokunsan ağlayacaklar.

Zil çaldı, paydos desen pencereden atlayıp kaçacaklar.

Yazıktır yahu.

Bir tür işkence bu.

İnsan Hakları’na aykırı.

***

İçeriğe gelince...

Beyler.

Ben teröre çare arıyorum ama 5 yıl sonra için değil, şimdi çare arıyorum. Durmalı bu kan diyorum. Derhal durmalı... Sen bana öyle öneriler getiriyorsun ki, en az 5 yıl sonra netice alınır. Yahu, 26 yıldır zaten şu kadar bin kayıp vermişim. 5 yıl daha bekleyebilir miyim? Hayır. Bende tahammül kalmadı.

Silahlar susmadan...

Kan durmadan...

Hiçbir plân ve projenin kıymeti yoktur benim için... Siz istediğiniz kadar ceket ilikleyip, göz süzüp, el sıkışın... Ay ne kibar insanlarsınız...