Utanıyorum

Çarşamba, 18 Şubat 2015 - 05:00

Hafta sonundan beri utancımdan başımı yerden kaldıramıyorum.

Sokakta gördüğüm her kadın sanki yüzüme bir tokat patlatacak gibi geliyor.

Bakamıyorum kadınların yüzüne, utanıyorum.

Özgecan’a yapılanlardan, erkek cinsinin yaptığı iğrençliklerinden utanıyorum.

Namus cinayeti, töre cinayeti diye kadınların, genç kızların katledilmesinden.

Utanıyorum, küçücük yaşında evlendirilen çocuk gelinlerden.

Sokakta, işyerinde, okulda, üniversitede, otobüste kadınlara, kızlara laf atılmasından, taciz edilmelerinden.

Utanıyorum duyduklarımdan, okuduklarımdan. Öğrencisine, tecavüz eden öğretmenden, kardeşine, yeğenine, kızına tecavüz eden alçaklardan.

Kadınların sokak ortasında bıçakla, tabancayla öldürülmelerinden.

Bu vahşete seyirci kalanlardan.

Kadına karşı şiddet üzerinden siyaset yapılmasından.

Sapıkların yargılandığı mahkemelerde “iyi hal indirimi” yapılmasından.

“Çalışan kadın fuhuşa hazırlık yapar… Dekolte giyene tecavüz ederler… Hamile kadının sokakta dolaşması terbiyesizliktir… 6 yaşındaki kızla evlenebilirsiniz..” diyen ilahiyatçılardan.

Her türlü ahlaksızlığın sembolü olmuşların ahlak dersi vermesinden.

“Kadın erkek eşitliği fıtrata ters” diyen siyasetçilerden.

Kadınların atmasına gerek yok bunlar zaten bir erkek olarak yüzüme birer tokat gibi patlıyor. Çünkü bunların hepsini erkekler yapıyor.

Aslında erkek olmaktan utanıyorum.