Engelli sporlarında altyapı sorunu ve Galatasaray

30 Temmuz 2018, Pazartesi 05:00
AA

Son yıllarda çeşitli engel grup ve sporlarında, sporcularımızın gösterdiği gelişme küçümsenmeyecek boyutta. Burada ilgili spor kulüplerimize ve antrenörlerimize tekrar teşekkür ediyoruz. Ama altyapıdan sporcu yetiştirme konusunda kulüplerimiz belki de maddi imkansızlık yüzünden herhangi bir girişimde bulunmuyorlar. Bu da bundan sonraki yıllarda, engelli sporcularımızın yaşlanması ya da sporu bırakması nedeniyle uluslararası müsabakalarda zorlu günler yaşayacağımızı gösteriyor. İddialar doğru mu?

Bir ara alt yapıdan sporcu yetiştirme konusunda Galatasaray Spor Kulübü’nde böyle bir çalışma vardı, sonra hiçbir ses çıkmadı. Bu arada geçtiğimiz haftalarda Galatasaray Yönetim Kurulu üyelerinden birinin, tekerlekli sandalye basketbol takımı için “Önümüzdeki sene şampiyon olmasalar da olur, hatta küme düşseler bile önemli değil. Gitsinler başka yerde rehabilite olsunlar” şeklinde bir söylemde bulunduğu iddia ediliyor. Eğer bu doğru ise, bu delikanlı Galatasaray Yönetim Kurulu Üyesi ortaya çıkar, ismini söyler. Ondan sonra da bizden gerekli cevabı alır.

Engelsiz Aslanlar’ın büyük başarısı

Tabii ki Galatasaray’ın kulüp olarak çok borcu var. Ancak Engelsiz Aslanlar bu kulübe bugünkü yönetim kurulundan birçok üyenin hatta belki de başkanın anlayamayacağı kadar uluslararası başarılar getirmiş ve Galatasaray isminin dünyada duyulmasına katkıda bulunmuştur. Gerçi Başkan Mustafa Cengiz bir-iki genel kurul öncesinde, daha o zaman başkan adayı da değilken yaptığı bir konuşmada, tekerlekli sandalye basketbol bölümünün zarar ettiğini, neredeyse bu işten vazgeçileceğini söylemişti.

Ödüllerin ne kadarı verilmedi?

Ne kadar zarar etmiştir bu branş? Takım, devletten kulübe ne kadar para ödülü getirmiştir? Bu gelen ödüllerin ne kadarı Maliye Bakanlığı ve Spor Genel Müdürlüğü tarafından kulübün diğer borçlarına mahsup edilerek ödenmemiştir? Bunların cevabını herhalde bir şekilde verirler. Yine tekrar edelim, yukarıdaki iddialar doğru ise bu yönetim kurulu üyesi kendini kamuoyuna tanıtmalı. Tanıtmalı ki, Galatasaray Yönetim Kurulu’ndaki spordan anlamayan cahiller ortaya çıksın.

BU NASIL KAMP, NASIL FEDERASYON?

Türkiye Görme Engelliler Spor Federasyonu tarafından yüzme branşında, Milli Takım Hazırlık ve Gelişim Kampı’nın 18-28 Temmuz tarihleri arasında İzmir’de yapılacağı ilan ediliyor. 15 görme engelli sporcumuzun kampa katılacağı biliniyor. Sporcularımız ve aileleri kampın yapılacağı otele gittiklerinde büyük şaşkınlık yaşıyorlar. Nedeni ise bu otelin sporculara verilen odalarının eskilerin tabiri ile ‘Köpek bağlasan durmaz’ halde oluşu.

Kızları düşünen yok

Ayrıca 7 bayan görme engelli sporcunun olacağı kampta 1 bayan antrenör veya eğitmen yok. Düşünün, genç kızlık çağındaki bu görme engelli sporcularımızın özel ihtiyaçlarını nasıl karşılayacağı, yanlarında kimin bulunacağı düşünülmemiş.

Otel değişiyor

Türkiye Görme Engelliler Spor Federasyonu’nun ilk yaptığı abuk sabuk hareket bu değil. Daha neler gördük, duyduk. Kampta bir tek Milli Takım antrenörü Çetin Koçak var. Olayların Gençlik ve Spor Bakanlığı’na intikal etmesi üzerine, bu konularda çok duyarlı olduğunu daha önceden de bildiğimiz Sevgili Hamza Yerlikaya gereken önlemlerin alınması için federasyonla görüşüyor ve otel değiştiriliyor.

Sporcular aç kalıyor

Otel değiştiriliyor ama bu kez de çocukların antrenman yapacakları havuza 60 kilometre uzaklıkta. Yani gidiş-dönüş 120 kilometre ve buraya gidişgelişleri içinde koltukları doğru dürüst olmayan, taştan oturma yerlerinin bulunduğu, klimasız bir araçla yapılıyor. Bir akşam antrenmandan döndüklerinde, otelde yemek yok ve aç kalıyorlar. İnsani duyguları yüksek olan Çetin Hoca kendi cebinden aldığı muzlarla gençlerin karnının doyuruyor.

Bir an önce harekete geçilmeli

Daha çok yazılacak şey var. Ama bu federasyonla ilgili bugüne kadar yapılan şikayetlerden hiçbir şey çıkmadı. Hasan Sayyıdan adlı o başkan ne yaptı, ne etti Tahkim Kurulu’nu bile etkiledi. Umudumuz hâlâ kış uykusunda olan Spor Genel Müdürlüğü’nün uyanması ve bu federasyona el atması.

ÇENGELLİ PANO

66 yaşındayım. Yüzde 44 engelliyim. Devletten 3 ayda bir engelli maaşı alıyorum. Aç kalmıyorum ama açıkta kalıyorum. Ailemden hayatta olan kimse yok. İstanbul Yenibosna’da yalnız yaşıyorum. Özü sözü doğru hayırseverlerden maddi-manevi yardım ve destek bekliyorum. Ayrıca insanlığı, arkadaşlığı, sözü, sohbeti güzel, anlayışlı, hoşgörülü dostlar mesaj gönderebilir ya da telefon edebilir. RUMUZ: ÇELİK PERDE Tel: 0534 606 55 69 Bahçelievler Hürriyet Mah. No.153 Salıpazarı-Yenibosna / İstanbul


Kişisel verilere ilişkin aydınlatma politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için Kişisel verilere ilişkin aydınlatma metnimizi inceleyebilirsiniz.