Çocuk gelişiminde doğru bilinen yanlışlar

08 Şubat 2018, Perşembe 05:00
AA
Çocuk gelişiminde, seneler geçse de ayakta kalan birçok farklı inanış ve davranış vardır. Bunlar bazen çocukluğumuzda birebir olarak yaşadığımız veya bize öğretilen, bazen de çevreden görüp sorgulamadan uyguladığımız davranışlardır.

Alışkanlık halini almış ve üstüne çok düşünülmemiş olan bu yaklaşımlar, çocuk gelişimi için düşünülenden daha ciddi zorluklar doğurabilir.

Bu hatalara bazı örnekler:

1) “Dediğimi yapmazsan küserim”: Çocuklar sevgi ve ilgi vermemekle korkutulmamalıdır. Bu ancak yoğun kaygı ve güvensizlik getirir. Ebeveyn sevgisi, şartlar ne olursa olsun devam etmelidir.

2) “Paşam, prensesim, sevgilim, annem, babam” hitapları: Çocuklar dünyayı somut algılar, kısacası ağzınızdan ne çıkıyorsa, anladığı odur. Bu hitaplar çocuklara ağır görevler yükler ve bu büyük beklentiler kaygı yaratır.

3) “Çocuklar her konuda karar verebilir”: Çocuklar, “prenses, paşa” değildir ve her konuda karar veremez. Örneğin, yeni bir kardeş yapma gibi konulara “büyükler” karar verir.

4) “Nasılsa büyüyünce istemeyecek, şimdi beraber uyuyabiliriz”: Her çocuk ebeveyniyle yatmayı sever. Fakat bu iyi ve doğru olduğu anlamına gelmez. Zamanında sınırlandırılmayan bu davranış özellikle cinsel gelişimi hız kazanan çocuklar için çok kafa karıştırıcıdır.

5) “Kimse böyle davranmıyor, sen neden yapıyorsun?”: Çocuklar mizaç (huy) özellikleri ile doğar. Her çocuktan aynı davranış beklenemez.

6) “Sen artık ağabey oldun”: Çocuklardan zamanından önce bağımsızlık beklemek sadece kaygıyı arttırır. Önemli olan çocuğun kendini “ağabey” gibi hissetmesidir.

7) Vefat eden kişi için “tatile/işe gitti” veya “o bizi yukarıdan izliyor” demek: Çocuklar sade bir dille gerçeği duymalıdır. Aksi takdirde, her işe/tatile gidenin bir daha hiç gelmeme ihtimali olduğunu veya sürekli izlendiğini düşünebilir.

8) “Kendisine hiç belli etmiyoruz, o bilmiyor”: Çocuklar ebeveynini duygusal olarak etkileyen her şeyi hisseder ve açıklamaya ihtiyaç duyar.

Instagram: cocuklar_buyurken