Güllü dosyasını A'dan Z'ye takip etti! 'Tuğberk'le tartıştık' deyip anlattı

Şarkıcı Güllü, 26 Eylül’de Yalova’daki evinin penceresinden düşerek hayatını kaybetti. Ölümüyle ilgili ilk günden itibaren “cinayet” iddiaları gündeme geldi. Tek şüpheli ise kızı Tuğyan Ülkem Gülter’di. Daha önce Sultan Nur Ulu ve Tuğyan Ülkem Gülter ile röportaj yapan Reyhan Şan Tunaboylu, röportaj öncesinde ve sonrasında yaşananları ilk kez anlattı. Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma kapsamında, Güllü’nün hayatını kaybettiği sırada yanında olan kızı Tuğyan Ülkem Gülter ile arkadaşı Sultan Nur Ulu hakkında gözaltı kararı verildi. Yurt dışına kaçacakken yakalanan ikiliden Sultan Nur Ulu, kan donduran cinayeti itiraf etti. Öyle ki Tuğyan Ülkem Gülter’in cinayeti adım adım planladığı ve tüm soğukkanlılığıyla gerçekleştirdiği belirlendi. O gece evde bulunan Tuğyan Ülkem Gülter’in annesi Güllü’nün ölümüne neden olduğu iddiası gündemi sarstı. Tuğyan Ülkem’i, ilk ve son kez ekranlara taşıyan kişi, “Neler Oluyor Hayatta” programının Genel Yayın Koordinatörü Reyhan Şan Tunaboylu’ydu. O çok konuşulan röportajda defalarca geri adım atmadan sordu: “Anneni sen mi ittin?”, “Anneni sen mi öldürdün?” Bu sorular, o röportajı Türkiye’nin gündemine taşıdı, görüntüler günlerce tüm televizyon kanallarında konuşuldu. Ancak olayın ekranda görünmeyen bir iç yüzü vardı… Tunaboylu, o röportajın perde arkasını “Neler Oluyor Hayatta” programı için anlattı. Sözleri çok çarpıcıydı. İşte olay röportajların perde arkasında yaşananlara dair Reyhan Şan Tunaboylu’nun anlattıkları: İlk andan itibaren olayın üzerinde ciddi bir titizlikle durduk. Bu konunun ana karakterleri Tuğyan, Tuğberk ve Sultan’dı. Ben de konuya onlarla görüşerek girmeye başladım. Başta yapımcımız Hülya Sepken olmak üzere ekiple yaptığımız görüşmeler sonucu Yalova’ya gitmeye karar verdik. Yayıncılık kalitemizi ve tarafsız yayın yaptığımızı gördükleri için onlar da sadece ve sadece bizimle konuşmayı tercih ettiler. Tuğberk olayın çok üzerindeydi. Şu an Tuğyan gözükse bile belli bir süre olayı hep Tuğberk ile yürüttük. İlk görüşmeleri onunla yaptık. Röportaj günü, yeri, saati, eve davet etmeler, “Burayı çekelim, şurayı çekmeyelim” gibi tüm talepler ve iletişimi Tuğberk ile yaptık. Ben onun şüpheli olduğuna inanıyorum. Tuğberk bize bağlandığında, “Ne olur acımızı yaşamamıza müsaade edin” dedi ve tüm ekip olarak onun acısını hissetmeye çalıştık. Saygı duyduk ve başka hiçbir canlı yayına da katılmadı. Annesinin doğum gününde yayınımıza bağlanan birine soracağınız her soru kifayetsiz kalıyordu. Şunu net söyleyebilirim; ekran önünde gördüğünüz o duygusal, anneye bağlı, konuşmakta bile güçlük çeken Tuğberk, birebir görüşme anlarında hiç öyle bir profil değil. Ciddi baskın, o acısını hiç hissettirmeyen, bütün olayı koordine eden, hatta evden çıkarken “Reyhan abla, sana polislerin olay inceleme görüntülerini atacağız. İzleyin, bakın yerlerin kaygan olduğuna onlar da inanıyor” diyerek bunun aslında bir kaza olduğu yönünde görsel videolarla bizi ikna etmeye çalışıyordu. Geldiğimiz noktada olay çok net; ekran önüne geldikleri zaman Tuğyan ve Tuğberk, ağlamaktan konuşamayan iki acılı evlat; kameralar kapanıyor, arkamızı dönüyoruz, ciddi anlamda etrafa hükmeden, olayın yönünü çeviren, ağzı bozuk, çok sertleşebilen yapılara sahip iki kardeş bunlar. Tuğberk belli bir yere kadar olayı yönetti. Belli bir noktadan sonra artık ifşalar, mesajlar, ses kayıtları… Olay onun kontrolünden çıktıktan sonra kendini yok etti. Çünkü oradan çıkış olmadığını fark etti. Mesela oğluyla ilgili KADES’e Güllü’nün yaptığı şikâyeti de ilk biz verdik ve bunu da inkâr edemediler. Ben de bunu Tuğyan röportajımda sordum. Tuğberk her şeyi yönetiyordu; avukatlarla yaptığımız görüşmelerde bile. Sultan bu hikâyenin en silik karakteriydi aslında. Ben avukattan, Tuğberk’ten ve Tuğyan’dan defalarca Sultan’ın telefonunu istedim ama buna asla müsaade etmediler. Ben Sultan’ın ifadesinde Sultan’ın telefonunu gördüm, hemen aradım. Çok ürkek konuştu; hatta konuşmak istemediğini söyledi. Ben de ısrarcı oldum. Konuşmayı düşünmeyince ben bir hafta boyunca aramaya başladım. Bir gece beni aradı. “Konuşmaya karar verdim ama bana Tuğyan ve Tuğberk’in izin vermesi lazım. Siz eğer onlardan izin alırsanız, ben bir kez konuşacağım ve size konuşacağım” dedi. Tuğberk ile iletişime geçtim, izin verdi. Hatta orada Tuğberk ile bir tartışmamız oldu. “18 yaşın üzerinde, üniversite eğitimi alan bir kız Sultan, senin ailenin içinde biri değil. Senin onunla röportaj yapmam konusunda nasıl bir müdahalen olabilir? O kendi hür iradesiyle röportaj yapmak istiyor. Sen neden bunu engelliyorsun?” dedim. “Ben engellemiyorum ama şu an hiç kimsenin psikolojisi yerinde değil” dedi. Gece yarısı Sultan’a mesaj attım ve konuşması gerektiğini söyledim. Beni aradı ve ne soracağımı sordu, soruları istedi. Birkaç soru attım ona ve “tamam” dedi. Röportajı nerede yapacağımızı sorduğumda “Yalova’da Güllü annenin evinde” dedi. Sürekli fikir değiştiren karakterler bunlar. O gün Tuğyan, Sultan ve Sultan’ın babası evdeydi. Bir de tanımadığımız birkaç kişi daha… Eve girdiğinizde o tedirginliği hissediyorsunuz. O an röportaja başlayacakken Tuğberk beni aradı. Ben o an Tuğberk’in bizi kameralardan izlediğini bilmiyorum. “Eve gelmişsin, soruları da göndermişsin ama bak sadece beş soru” dedi. Tuğberk’in telefonundan sonra ben herhalde kız kardeşi haber verdi diye düşündüm. Röportajı Güllü’nün odasında yapmak istedim, izin vermediler ve bir siyah koltuk gösterdiler. Tuğyan aşırı gergindi ve sürekli bir telefon trafiğindeydi. Sultan bakışlarını Tuğyan’dan alamadığı için rahat değildi. Röportaj yapacağın yere kadar onlar karar veriyor ve bir türlü başlayamıyorsun. Benim o gün gördüğüm; o güne kadar acılı, konuşmakta bile güçlük çeken anne acısıyla yanıp tutuşan Tuğyan profilinin olmadığıydı. Çok agresif, sürekli küfreden biri olduğunu gördüm. Sürekli telefonda Kervan ile kavga, gürültü… Ortamda terör estiren bir Tuğyan vardı ve o baskı yüzünden Sultan konuşamaz hâlde. Ve beni Tuğberk tekrar aradı. “Reyhan Abla hemen başlayın” dedi. “Beş sorunun dışına çıkmayın” diye de uyardı. O gerilim beni rahatsız etti. Sultan hipnozda gibi, Tuğyan’dan gözlerini alamıyordu. Birinci soru ürkek cevap, ikinci soru ürkek cevap… Tuğyan yine birileriyle telefonda kavga ediyor, yine küfürlü konuşuyor. Sultan’ın konuşmak istediğini gözlerinden görüyordum. Biz 20 dakika rahat konuşabilirdik. Bizim istihbarat şefimiz İsmail Navruz, Tuğyan’ı kısa süreliğine mutfağa götürdüğünde ben hemen Sultan’a “o gece aslında ne yaşandı?” sorusunu sorar sormaz telefonum çaldı. Arayan Tuğberk’ti… Bana “bu soruya girme” dedi. Şaşırdım, etrafıma baktım; Tuğberk yoktu. O an kameralarla bizi izlediğini fark ettim. “Hemen röportajı kesin” dedi. “Soruların dışına çıktınız” dedi. Baskı yaptı.