300 bin kitabı var

Ropörtaj: Ali R. Karadağ
alirkaradağ@gmail.com

Emekli edebiyat öğretmeni Sıtkı Altıner’i özel kılan şey kitaplarla olan tutkulu ilişkisi. Hayatının edebiyat, tarih ve kitaplar arasında geçmesi, haliyle ortaya hoşsohbet ve bilgili bir insan çıkarmış.

Sıtkı Altıner (67) Kayseri doğumlu bir kitapsever. 29 yıl öğretmenlik yapmış. Emekli olduktan sonra da çok sevdiği kitaplarından ayrılamamış ve onları çoğaltmaya uygun bir meslek olan sahaflığa başlamış. Dile kolay, şimdi 300 bin kitabı var.

Sıtkı Bey emekli olduktan sonra sahaf dükkanı açmak fikri nasıl oluştu? Mesleğim icabı kitaplarla içiçe oldum hep. Öğretmenlik yaparken de kütüphanemde üç bin dolayında kitap olurdu. O nedenle, çok sayıda kitapla bir arada yaşamak bana yabancı değil, aksine çok sevdiğim bir şey. Öğretmenken çok sık sahaflara gider, araştırırdım. Haliyle, bu iş benim için kaçınılmaz bir seçim oldu.

Kitaplara bu kadar aşık biri olarak, yayıncılık yapmak istemediniz mi hiç? Kitap yayıncılığımız hakkında neler düşünüyorsunuz? Hayır, hiç düşünmedim. Ben iyi bir kitap okuruyum, yayıncılık başka bir enerji gerektiriyor. Günümüz yayıncılığını biraz fazla ticari buluyorum. Eskiden toplumsal bilinçle ve özveri ekseninde yürürdü işler. O anlamda biraz şikayetçi olduğumu söylemeliyim.

Kitaplarla bu kadar içli dışlısınız. Peki yazmayı denediniz mi? Kısa öyküler ve şiirler yazdım, ancak bunlar kişisel yazılardı, yayınlamak için değildi. Ama Türk Dil Kurumu Derleme Sözlüğü’ne, doğduğum yer olan Kayseri’nin Pazarören-Pınarbaşı ağzına özel yaklaşık 1300 sözcük yazdım. Ayrıca, aynı sözlüğe 737 tane atasözü ve deyimi ben ekledim.

Kitaplarınızın özellikleri ve sayısıyla ilgili çok şey duydum. Doğrusunu sizden öğrenebilir miyim?300 bin dolayında kitabım var. Onları muhafaza etmek için evimi ve tuttuğum depoyu kullanıyorum. Kitaplardan bana yer kalmadığı için artık o evde yaşamıyorum. Evde, bir projeme kaynaklık edecek olan ilk baskı ve imzalı kitaplarım var.

Nedir bu proje? Kitap müzesi... Bu projeyi uzun yıllardır dillendiriyorum ama işe yarar bir yardım görmedim henüz. Düşünebiliyor musunuz, elimde 40 bin adet ilk baskı ve sahibinden imzalı kitap var. Bu kitapların, toplumun ruhu ve vicdanı olduğunu düşünüyorum. Onları satmam söz konusu bile değil. Ben bu koleksiyona nasıl ticari bir gözle bakarım? Belki ilerde güzel şeyler olur ve bu kitaplar hak ettikleri değeri görür. Tek istediğim; vakıf haline gelmiş, içindeki kitapların alınıp satılmadığı bir müzenin hayata geçtiğini görmek.

Bu kadar değer verdiğiniz kitaplarınızı nasıl koruyorsunuz? Müzeye koyacağım kitapların zarar görmemesi için yaşadığım evden ayrılıp başka bir eve taşındım. Eski evde yedi yıl boyunca, yangına neden olmasın diye ateşli hiçbir şey yakmadım. Kitaplar için özel raflar yaptırdım, bu haliyle ev mini kütüphane gibi oldu. Diğer kitaplarım da yine raflarla donatılmış bir depoda saklanıyorlar.

Hayatını kitaplara vakfetmiş biri olarak bunun size ne gibi faydaları oldu? Kitaplar sayesinde bilgi dünyam zenginleşti. Tarihe olan merakımı kitaplarla giderdim, edebiyata olan ilgim yine onlar aracılığıyla beslendi. Ayrıca belleğimin güçlü kalmasını da kitaplara borçluyum. Sahaf dükkanı, bilginin sürekli kullanıldığı ve bunu destekleyen sohbetlerin yapıldığı bir yerdir. Biri kitap sorduğunda sadece o kitabın dükkanda olup olmadığını değil, baskısı, kapak tasarımı da gözümün önüne gelir.

(20.04.2013 - Cumartesi Postası)