Giriş
İdrar kaçırma korkusuyla su içmekten kaçınan pek çok kadınla birebir karşılaşıyorum. Çoğu aynı cümleyle başlıyor; “Su içersem kaçırıyorum, o yüzden az içiyorum”. Bunu söylerken genellikle durumu normalleştirmeye çalışıyorlar ya da artık alıştıklarını ifade ediyorlar. Ancak zaman içinde bu alışkanlık beden üzerinde farklı yükler oluşturmaya başlıyor.
TAM TERSİ OLUYOR
Şunu açıkça söylemek gerekir; suyu azaltmak bir çözüm değil. Çoğu zaman tam tersine, şikayetleri daha belirgin hale getiriyor. Yeterince su içilmediğinde idrar yoğunlaşıyor; bu da mesanenin daha kolay uyarılmasına ve ani sıkışmaların artmasına yol açıyor. Kaçırmamak için yapılan bu kısıtlama, farkında olmadan kaçırma korkusunu güçlendiren bir duruma dönüşebiliyor.
SÜREKLİ KONTROL
Hastalarımdan sık duyduğum bir başka ifade de şu oluyor; “Gün içinde kendimi sürekli tutuyorum”. Sürekli kontrol halinde olmak, yalnızca mesaneyi değil pelvik taban kaslarını da etkiliyor. Kaslar ya yeterince gevşeyemiyor ya da zamanla yoruluyor. Bu durum idrar kontrolünü desteklemek yerine zorlaştırabiliyor. Yani mesele sadece mesaneyle sınırlı kalmıyor; bedenin genel dengesi de bu süreçten etkileniyor.
AZ SU İÇİLDİĞİNDE
Su tüketimi azaldığında, idrar yolu enfeksiyonlarının daha sık tekrar ettiğini görüyoruz. Her enfeksiyon mesanenin biraz daha hassaslaşmasına neden oluyor; yanma, sızı, koyu renkli idrar gibi şikayetler tabloya ekleniyor. Bununla birlikte kabızlık, halsizlik, baş ağrısı, dikkat dağınıklığı ve cilt kuruluğu gibi sorunlar da ortaya çıkabiliyor. Özellikle kabızlık, mesaneye baskı yaparak idrar kaçırmayı artırabilen önemli bir faktör.
KADER DEĞİLDİR
Şunun altını çizmek isterim; idrar kaçırma kader değildir ve bu durumla baş etmeye çalışırken susuz kalmak doğru bir yaklaşım değildir. Su tüketimi tamamen kesilmemeli; gün içine dengeli şekilde yayılmalıdır. Pelvik taban kaslarının değerlendirilmesi önemlidir; gerekirse fizyoterapi ve mesane eğitimiyle bu sorun büyük ölçüde kontrol altına alınabilir.
