Faik GürsesBir Arsenal öyküsü

HABERİ PAYLAŞ

Bir Arsenal öyküsü

Haberin Devamı

Derler ya ‘tam da cuk oturdu’ diye... Benimki de öyle oldu. 22 yıl sonra Arsenal’ın şampiyon olduğu sırada ben de Londra’daydım. Arsene Wenger’in namağlup şampiyon yaptığı Arsenal, Premier Lig’de kulüplerimize örnek olacak ve ders niteliğinde bir zafer elde etti. Şampiyon olduktan sonra yıllarca Wenger’le kötü giden talihsizliğine rağmen hocasında ısrar eden yönetim, aynı krizi Mikel Arteta ile yaşamasına rağmen aynı teknik direktörle yola devam etti. Milyonlarca taraftar, Arteta’nın getirip getirip son haftalarda şampiyonluğu adeta hediye edercesine Manchester City’ye kaptırmasına rağmen İspanyol teknik adama güvendi. İngiliz ekibi, 19 Mayıs 2026’ya kadar diken üstünde bir şampiyonluk yarışında nihayet güldü. Sondan bir hafta önce gelebilecek bir beraberlik, yine sezon sonunda ikili averajda üstün olan City’nin şampiyonluğu ile noktalanabilirdi. Hatta 3 hafta önce evinde Bournemouth’a yenilip koltuğu tekrar rakibine kaptırma olasılığı doğmuşken. City 3-1 öndeyken son dakikalarda Everton’la berabere kalıp, bu kez Arsenal’a çelme atan Bournemouth’la da 1-1 berabere kalınca 4 puanlık fark bitime 1 hafta kala Arsenal’ı şampiyon yaptı. Her sezon çorap değiştirir gibi hoca kıyımı yapan Türk kulüpleri biraz Arsenal ve City’yi inceleme altına alır buradan bir sonuç çıkarırsa, biz de istikrar denen o müthiş kelimeyle büyüyebiliriz. Şampiyonluğu son hafta kaçıran Guardiola, yıllardır City’de. Arteta’ya sonsuz prim tanıyan Arsenal da ektiğini biçiyor. Bu ikili görevdeyken, Beşiktaş 7, Fenerbahçe 9 hoca değiştirmiş. Farklara bakar mısınız? Dün sabah İngiltere saatiyle 05.30’da başlayan yürüyüşün sonunda tam da Hyde Park’ın Lancaster Gate çıkışında son derece şık, takım elbiseli ve boynunda Arsenal atkısıyla koşar adımla yürüyen bir İngiliz’le karşılaştım. Onu alkışlarken adam aniden durdu ve “Hangi takımı tutuyorsun” dedi. “Türk’üm ve Beşiktaş” dedim. Sadece gülüp yoluna devam etti. Belli ki gülerken bir mesaj vermeye çalıştı, ya da ben başka manalar çıkardım. Kendi kendime adamın arkasından bakıp, “Keşke seni 22 yıldır tanısaydım” diye hayıflandım.

Sıradaki haber yükleniyor...
holder