Giriş
Saat sabahın beşi. Şafak sökmek üzere. Evlerde, meydanlarda, cafelerde büyük bir telaş var. İki saat sonra “Bizim Çocuklar” Avustralya maçı için santrada olacak. Sokaklar hızlı adımlarla maçı izlemek üzere giden insanlarla dolu. Ülke olarak heyecan dorukta. Ve Dünya Kupası için ilk santrayı yapıyoruz. Top sürekli bizde. Montella bol pasla, rakibin savunma dengesini bozmayı amaçlamış. Kornerlerle yokluyoruz kaleyi. Arda’nın enfes plasesi kalecide kalırken hiç de beklenmeyen bir anda Irankunda ağlarımızı sarsıyor. Abdülkerim, Merih, İsmail pozisyonu iyi alamıyor. Yine aynı disiplin ile beraberlik şansı arıyoruz. Abdülkerim’in muazzam şutu kaleci Beach’te kalıyor. Devre sonuna doğru ilk kez hızlı hücumla akıyoruz.
Ancak pas tercihimizi iyi yapamıyoruz. Popoviç beşli defans hattı ile kalenin önüne duvar örmüş biçimde karşılattırıyor Milli Takımımızı. Sonra da savunma arkamızın arkasına atılan uzun paslarla tehlike yaratıyor. Devreyi yenik kapatıyoruz. Son yarıya Kenan Yıldız ile başlıyoruz, Barış kenarda. Beraberlik için çok zorladık. Kanatlar ve göbekten gole uzanmak için ne varsa yaptık. Montella bir hamle daha yaptı, Yunus’u soktu. Yine hücumdayken bu kez ceza sahası dışından avlandık. Bitime 15 dakika kala yıkıldık. Beklemediğimiz, hiç hesaba katmadığımız bir yenilgiyle karşı karşıya kaldık. Golü arayan taraf olmamıza, her türlü varyasyonu devreye sokmamıza rağmen. Olmadı, olmadı. Klasik bir cümle ile bitireyim. Önümüzdeki maçlara bakacağız. Paraguay ve ABD karşılaşmaları gruptan çıkıp, çıkamadığımızı gösterecek.
