Arkadaşlık ilişkileri

02 Temmuz 2016, Cumartesi 16:00
AA

Benimkiler şu sıralar çook uzaklarda bir yaz kampında... Ama sosyal medya ve ilerleyen iletişim teknolojileri sayesesinde sanki yanı başımdalar. Uzun uzun yaptığımız sohbetlerin konusu hiç kuşkusuz yeni arkadaşlıklar. Her dilden her ülkeden çeşit çeşit çocuğun toplandığı okulda bizim kızlar da yeni arkadaşlıklar kurmuş. Çinli’sinden Rus’una, Türk’ünden İsveçli’sine grup karışık. Aslında sadece benim kızlarım değil, şu sıralar pek çok çocuk ailelerinden uzakta yaz kamplarında yeni arkadaşlıklara yelken açarken bu hafta da konumuz arkadaşlık olsun dedim. İşte çocuklarınızın arkadaşlıkları ile ilgili bilmeniz gerekenler:

Arkadaşlık ilişkileri çocuğun dünyası hakkında çok önemli ipuçları verir. Her çocuk kendi kişiliğini bu ilişkilere yansıtır. Kimi çocuk yeni çocuklarla hemen tanışır ve oynamaya başlar, kimi çocuk ise temkinli davranır ve uzun süre izler... 

Her ebeveyn de çocuklarının arkadaşları konusunda kendi kişilik özelliğine göre farklı tepkiler verir. Bu tepkilerden en belirgin olanları şunlardır:

Sorgulayanlar: Çocuğu yeni bir ortama girdiğinde arkadaşlık ilişkilerini merak edip sorgularlar. Çocuk eve geldiğinde genellikle ilk yaptıkları şey, okulda günün nasıl geçtiğini sormaktır. Konu bir şekilde arkadaşlık ilişkilerine de gelir ve bu ebeveynler sürekli sorun ararlar.

Etkileyenler: Çocuğuna talimat verirler. Ne yapmalı, nasıl arkadaş edinmeli. Kimi çocuk bu öğütleri dinler, kimisi de unutur gider. Öfkeli ebeveynler: Çocuğun arkadaşıyla yaşadığı her sorun karşısında öfkelenir ve hem kendi çocuklarına hem de diğer çocuklara kızarlar.

Yönlendirme yapmayın ?

Çocuğun arkadaşlık ilişkileri ile ilgili mümkün olduğunca yönlendirme yapılmamalıdır. Çok zorunlu durumlar dışında bu tür yönlendirmeler, çocuğun kendi özgür kararlarını vermesini engeller. 

Arkadaşlarıyla konuşurken, oynarken, tepki gösterirken ne zaman ne yapacağına kendi karar vermelidir. Aksi halde kişilik gelişimi tam olmaz.

Anne-babalar her ne kadar merak ederse etsin, çocuklar arkadaşlarıyla yaşadıklarını bazen anlatır, bazen de anlatmazlar. Bu tür durumlarda çocuğun üstüne gidilmemeli. 

Eğer çocuk anlatmak isterse, o zaman gerçek anlamda dinleyici olmak gerekir. Geçiştirmeden, göz kontağı kurarak ve abartılı tepkiler vermeden dinlemek çocuğun kendini çok iyi hissetmesini sağlayacak, çoğu zaman da hiçbir şey yapmaya gerek kalmadan sorun çözülecektir.

Sıradaki haber yükleniyor...