Üç maymun oldu bin maymun

YAZI BOYUTU
Abone Ol Google News

Herkes bilir.. Üç maymun oyununu.. Görmedim.. Duymadım… Bilmiyorum. Kaza ile oyunu bozarsan birini ihlal edersen, vay başına gelenler. Çocukluğumda komşu teyzeler sabah kahvesine anneme geldikleri zaman ne çok duyardım bu sözcüğü. Matematik ve astronomi bilgisinin iç içe yaşadığı günden beri; kardeş astrolojiyi istemeyerek de olsa; aralarına alarak ’’Al gülüm, ver gülüm ‘’ muhabbeti içinde, sarmaş dolaş hesapların sonucu günlerin kısaldığına karar vererek, sayelerinde bir çok tartışmalara son noktayı koymuş durumundayız.

Artık günlerin yetmediğinde her türlü tembelliklerimize bir günah keçisi bulmuş olmanın sevinci ile sınıfı geçmiş bir öğrenci kıvamındayız. Yay burcu olmanın avantajlarını ve dezavantajlarını her zamanki gibi Yay’arak kullanıyorum sizden özür dileyerek. Evettt yine bir konunun ucundan tutup, hoopp başka konulara atlayıverdim dallanıp budaklanarak.

Biz yine geçmişimize dönelim. Çocukluğumuzun tatlı mı tatlı Ayşe teyzelerimiz, Hatice ablalarımız, huriye yengelerimize. Annem ne zaman bir komşusunu ziyaret edecek olsa; önceden izin almak için beni gönderirdi en temiz giysilerimi giydirerek. Sıkıca da tembihlerdi ‘’ Ayşe Hanım teyze diye söze başlayacaksın... Hanım kelimesini atladığımız anda saatlerce adabı muaşeret derslerini kapsayan, ev hali sınavlarımız başlardı, günlerce annemin bitmeyen yakınmalarıyla karışık. Her çocuk aşağı yukarı bu sahneleri yaşamıştır benim çocukluğumda... Çünkü herkesin bildiği gibi cep telefonları bir yana; ev telefonları bile sayılı kişilerde olurdu. Yıllardır telefon kayıtlarında sıramızı beklerdik umutla. Daha sonra son medeniyet sınırlarında dolaşmaya başladığımız dönemde; ‘’ çağ atladık.. Sınıf geçtik.. ve herkesin evinde telefonlar mısır patlaması gibi yayıldı.

1993 yıllarında cep iletişim aletlerinin ortaya çıkmasıyla modern teknolojinin sıcak yüzü bizi dalga dalga sarıverdi.. Bu hızlı tanışmanın günahı ve sevabını ayrıca tartışmak gerekir tabiii.. Modernleşme dediğimiz kendimizi aşma durumları artık çığırından çıkmış durumunda. Avaz avaz bağıran bir insanlık. Ucu bucağı olmayan bir koşturmaca. Dünya eskiyor.. İnsanlar çoğalıyor. İletişim can yakıyor… Bu kadar kalabalığın olduğu yerlerde herkes köşe kapmaca oyunları içinde.. Eski çocukluğumun minik dedikoduları bile şimdilerde oynanan ‘’Ali –Cengiz ‘’oyunlarının yanında sevap hanesine yazılır durumunda.. 

Gelelim bizim komşu teyzelerimize; Sabah kahvelerinin yanında konuşulan masumca dedikodular bile asaletli bir şekilde kimseyi incitmezdi. Zarafet ve incelik abidesi olan bu tatlı insanların her ziyaret sonrasında konular kapanır, herkes birbirine veda eder ve o güzel ilişkiler devam ederdi…Görmedim duymadım bilmiyorum. Milli marşları gibiydi. Kimsenin kalbi kırılmasın dostluklar sonsuza dek sürsün isterlerdi. Çocukluk bu ya.. Yine eskilerin deyimiyle kulak misafiri olduğum konularda ne zaman ağzımı açsam ; annemden bir çimdik yerdim. Aradan 45 yıl geçmesine rağmen hala dün gibi çimdik yerlerimin acıdığını hissederim. Yüreğime kazımışım istemeden.

Şimdilerde Modern teknoloji dediğimiz sözde yaşamımızı kolaylaştırma adına; hayatımızın en ince en mahrem konularının ağızlarda sakız olduğu bu dönemde; hangi üç maymundan bahsedebiliriz ki. O maymunlar çoğaldı, üredi oldu bin maymun. Herkesin bin türlü yüzü var ve biz hangi maskemizle hangi oyunun içinde olduğumuzu kestiremiyoruz ne yazık ki ve artık bizi çimdikleyecek eski komşu teyzelerimiz de yok artık…Ben yine eskilerde kaldım galiba... GÖRMEDİM.. DUYMADIM..BİLMİYORUM..  

Bir sırrı devamlı surette saklamak, insanın ruhunu en çok olgunlaştıran şeydir.


Yazarlarımızdan

Sıradaki haber yükleniyor...
holder