YAZI BOYUTU
Abone Ol Google News

Düz tabanlık ayağın iç tarafındaki kavisin çeşitli sebeplerle veya kendiliğinden düzleşmesidir. Longitüdinal ark olarak isimlendirdiğimiz bu kavis, vücut yükünün yürüme sırasında ayak tabanında dağılımını sağlama konusunda çok önemlidir. 

Plantar fasya dediğimiz ayak tabanı zarı; topuğa, birinci ve beşinci tarak kemiklerinin ucuna yapışır. Bu zar son derece dayanıklı, kalın ve esnektir. Ayaktaki kemiklerin ve ayak anatomisinin düzenli kalmasını ve yürüme mekaniğinin doğru bir şekilde devam etmesini sağlar. Ayaktaki kavis azalıp düztabanlık arttığı zaman pes kavus dediğimiz çukur tabanlık ortaya çıkar.

Düz tabanlıkta yürüme esnasında ayak tabanı zarı ileri derecede gerilir, tarak kemikleri ve topuktaki kemiklerin zeminle temas etmemesi gereken noktaları temas etmeye başlar, ayak bileği ekleminin içindeki ve ayak kemiklerindeki bağlar ve kaslar yürüme sırasında aşırı derecede gerilir. Hatta tarak kemiklerinin topuk kemiklerinin zeminle teması nedeniyle kemiğin zarında da ödem ve ağrı ortaya çıkabilir.

Ayağın şeklinin değişmesi nedeniyle ciltte ağrılı nasırlaşmalar, iyileşemeyen yaralar ortaya çıkar. Tüm bu etkenler ayağın fonksiyonunu bozar, yürüme sırasında ve sonrasında ortaya çıkan ciddi ağrılar gözlenir. 

Düztabanlık daha çok çocuk yaşta belirginleşen bir problemdir. Çocuğun ayak yapısının gelişmesi nedeniyle yaklaşık 5 yaşına kadar çeşitli miktarlarda düztabanlık gözlenebilir çoğunlukla bu yaşa kadar olan düz tabanlıklar takip gerektirmez.

Ancak 5 yaşından sonra devam eden problemlerde çocuğun ilerleyen yaşlarda problem yaşamasını engellemek için çocuğun takibi önemlidir. Yine de ailede düztabanlık hikayesi olan çocukların 5 yaşına kadar kullandığı ayakkabıların ve terliklerin doğru seçilmesi tavsiye edilir.

Düz tabanlığı ortaya çıkaran çeşitli hastalıklar söz konusu olabilir. Genellikle Marfan sendromu, Ehlers-Danlos sendromu, hiperelastisite sendromu gibi bağ dokunun aşırı esnek ve güçlü olmadığı hastalıklarda düz tabanlık daha çok ortaya çıkar. Ailede düz taban varlığı çocuklarda düz tabanlık ortaya çıkma riskini arttırmaktadır. Bu nedenle çocuklarda düz tabanlık görüldüğü takdirde genetik yatkınlık açısından aile hikayesi de sorgulanmalıdır. 

Teşhis koymak için genellikle iyi bir muayene ve basit bir röntgen yeterli olur. Gereekli hallerde MR veya tomografi gibi ileri tetkikler de kullanılabilir.  

Teşhis koyduktan sonra iki önemli nokta vardır. Bunlardan biri ayak tabanı için yapılacak egzersizler, ikincisi kişinin kullanacağı terlik, ayakkabı veya tabanlıklardır. Nadiren hastalarda cerrahi girişim ile düzeltme operasyonu yapmak gerekebilir. 

Ayak tabanı zarını gevşetici, ayak kaslarını güçlendirici egzersizler, masaj uygulamaları, gerekli durumlarda sıcak veya soğuk uygulamalar önemlidir. Evde ayak tabanına bir silindir ile ileri-geri hareket ettirerek masaj yapmak, bir kaba konan küçük çakıl taşlarını veya fasulye gibi baklagilleri ayak parmaklarıyla tutarak bir yerden bir yere taşımaya çalışmak, ayak bileğine ve aşil tendonunu esnetip gevşetecek egzersizler yapmak evde kolayca yapılabilir. 

Ayakkabı, terlik veya tabanlık için ise az önce bahsedilen ölçüm yöntemlerinin kullanılarak kişiye özel olarak üretilmesi ayak sağlığı ve ağrı kontrolü için büyük destek vermektedir. 

Cerrahi tedaviye ihtiyaç duyan hastalarda ise gerekli kemik operasyonları yapıldıktan sonra hastanın olabilecek en elastik ve hareket edebilir ayak bileği ve ayağa sahip olabilmesi için iyi bir Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon programından geçmesi önerilir. 

Uygun ayakkabı terlik veya tabanlık kullanımı ile ilgili daha detaylı bilgi ise önümüzdeki yazılarda karşınıza sunulacaktır. Sağlıklı ağrısız mutlu günler dilerim.

Sıradaki haber yükleniyor...
holder