Belki de kötülüğü kendine yapıyorsun

İlişkide ‘kötülük’ denince aklınıza ne geliyor? Yalanlar, ihanet, ilgisizlik, manipülasyon, sorumsuzluk, güvenin sarsılması... Evet, bunların hepsi ‘kötü’ olarak tanımlanır. Ama bunlar, hep birinin, diğerine yaptığı kötülükler. Peki insan bir ilişkinin içinde kendine kötülük yapmaz mı? Yapar hanımlar, beyler. Hem de çok daha büyük kötülükler yapar insan kendisine. Ve üstelik insan kendine kötülük yaparken ‘Ne kadar fedakar sevgili’ diye övülür başkaları tarafından. Ben, insanın kendisine yaptığı kötülükleri sıralayayım, siz isterseniz ‘fedakar’ olarak anılmaya devam edin.

SEVİLMEDİĞİNİ BİLDİĞİN HALDE KALARAK

1- Karşındaki insanın seni eskisi gibi sevmediğini hissediyorsun. Aramıyor, merak etmiyor, özlemiyor. Sen ise küçük işaretlerden büyük umutlar üretmeye devam ediyorsun. Bir mesaj geliyor, “Demek ki hâlâ seviyor” diyorsun. Oysa bazen kabul edilmesi gereken gerçek şey çok basittir: Sevilmediğin yerde kalmak, bir noktadan sonra senin kendine yaptığın haksızlıktır.

SEVMEDİĞİ HALDE GİTMEYEREK

2- Bunun tam tersi de var. Artık sevmiyorsun ama “Üzülmesin” diye ilişkiye devam ediyorsun. Bunu vicdanlı olmak sanıyorsun. Oysa hem onu hem de kendini kandırıyorsun. Bir insanın üzülmemesi için kendi hayatından vazgeçmek fedakârlık değildir. Üstelik gerçek ortaya çıktığında karşı taraf çok daha fazla üzülecektir.

DEĞİŞECEĞİNE İNANARAK

3- “Biraz daha sabredeyim, belki zamanla düzelir” diye umut edeli ne kadar oldu? Peki değişti mi? Bu soruya “Hayır” dediğini biliyorum. İlişkilerin en tehlikeli kelimelerinden biridir ‘belki.” Sen bir hayalin peşindesin. Oysa yıllar geçer, o değişmez, senin de hayalin gerçekleşmez. Sen ise beklerken değişirsin.

İHTİYAÇLARINI ERTELEYEREK

4- O mutlu olsun, üzülmesin, sinirlenmesin. Onun istediği restorana gidelim. Onun arkadaşlarıyla görüşelim. Tatili onun istediği yerde yapalım. Peki sen? Bir ilişkinin içinde sürekli kendi ‘ben’ini yok ediyorsan, orada ciddi bir problem vardır. Aşk iki insanın tek kişiye dönüşmesi değildir.

DAVRANIŞLARI GÖRMEZDEN GELEREK

5- Aslında görüyorsun. Sana kötü davranıyor. Sözünde durmuyor, küçümsüyor, sürekli ortadan kayboluyor. Ama her davranışına bir açıklama buluyorsun. “Çok yoğun”, “Aile yapısı böyle”, “Sevgisini göstermede sorunu var...” Birini anlamaya çalışmak güzeldir ama onu anlamak uğruna kendini anlamaktan vazgeçmek kendine yaptığın kötülüktür.

YALNIZ KALMAKTAN KORKARAK

6- Bazı ilişkileri aşk değil, yalnızlık korkusu ayakta tutar. “Hiç olmazsa biri var” düşüncesi insanı kötü ilişkilerin içinde yıllarca tutabilir. Ama bilmelisin ki; yanlış biriyle birlikteyken yaşanan yalnızlık, tek başına yaşanan yalnızlıktan çok daha ağırdır.

SÜREKLİ KENDİNİ SUÇLAYARAK

7- Keşkelerin beyninde zikzaklar çizdiği bir durumdur bu. Daha anlayışlı olsaydın böyle olmazdı diye düşünüyorsun değil mi? Ya da çok şey istediğini... Belki de sözlerinin ağır geldiğini... Elbette hataların olabilir. Ama her problemin faturasını kendine kesmek başka bir şeydir. İlişki iki kişilikse sorumluluk da iki kişiliktir.

‘HAYIR’ DEMEYİ BİLMEYEREK

8- Bir kez affedersin. İki kez görmezden gelirsin. Üçüncüde alışkanlığa dönüşür. Çünkü sınır koymadığın her davranış bir süre sonra karşı taraf için hak gibi algılanabilir. Ona “Hayır” diyemiyorsun ama aslında her seferinden kendine “Hayır” diyorsun. Kendi sınırlarını reddediyorsun.

KENDİ HAYATINDAN VAZGEÇEREK

9- Arkadaşlarını ihmal ediyorsun. Hobilerini bırakıyorsun. Planlarını ona göre yapıyorsun. Onsuz hiçbir yere gitmiyorsun. Sonra bir gün ilişki bittiğinde aynaya bakıp “Benliğimi kaybetmişim” diyorsun. İlişkide insanlar birbirinin hayatını birleştirir, ortak bir hayat yaşatır. Bir başkasının hayatını yaşayarak sağlıklı ilişki kuramazsın.

BİTMİŞ İLİŞKİYİ SÜRDÜREREK

10- Bazen aşk biter. Bunun mutlaka bir suçlusu olmak zorunda değildir. İki insan değişir, yollar ayrılır, duygular tükenir. Ama biz bitişi başarısızlık olarak gördüğümüz için cesedi masada tutup ilişkiyi hayata döndürmeye çalışırız. Oysa bazı ilişkileri kurtarmak değil, bırakmak gerekir. Çünkü insanın kendisine yapabileceği en büyük kötülüklerden biri, mutlu olmadığı bir hayatı sırf alıştığı için yaşamaya devam etmektir.