Raci Tetik: 12 Eylül zulmünün simgesi

30 Nisan 2019, Salı 08:30
AA

12 Eylül’ün ardından Mamak Cezaevi... Copla üzerimize saldıran askeri cezaevi görevlisi er, elimize bir kart tutuşturdu. “Atatürk kimdir?” diye başlayan 12 maddelik listeyi ezbere saymamız isteniyordu. Hatırlamakta zorlanan, sesini yeteri kadar yükseltmeyen tutuklu, ağır bir dayaktan geçiriliyordu.

Mamak Askeri Cezaevi’ndeki zulmün başında Albay Raci Tetik bulunuyordu. “Kafes” bu eziyetin, insanlık dışı vahşetin simgesiydi. Tutuklananlar, ilk önce maymun gibi kafesin içine konuyor, sürekli küfür ve hakaret eşliğinde dövülüyordu. Yayıncı İlhan Erdost’un öldürülmesine giden süreç kafeste başlamıştı.

12 Eylül döneminde, 50’nin üzerinde genç, doğru dürüst yargılanmadan idam edildi. Cezaevi yönetimlerinin saldırılarında onlarca tutuklu hayatını kaybetti. Bu memleketi zulümle, baskıyla yönetebileceğini sanan bir grup cuntacı, amacına ulaşamadı. Türkiye demokrasi yolculuğuna devam etti.

Darbeciler, tarihin utanç safyalarında yerlerini aldı. Üç gün önce ölen ve cenazesinde protesto gösterisi yapılan Raci Tetik, bu utanç listesinin önde gelen isimlerindendi. Mamak’ta onun kurduğu işkenceci sistemin bir mağduru olarak, “Bu dünya sana da kalmadı Raci Tetik. Tarihe bir zalim olarak geçerek bu dünyadan göçtün gittin” dedim.

Benzer darbe süreçleri yaşadığımız Latin Amerika ülkelerinden farkımız, darbeciliğin de, diktatörlük heveslerinin de, despotizmin de Türkiye’de uzun süre ayakta kalamaması...

Türkiye, darbelere rağmen, demokrasi yolculuğunu sürdürmeyi başarabildi. Raci Tetikler’in bu ülkede hükmü genelde çok uzun sürmüyor.

Musa, Hakan, M.Kemal, Bülent, Güray, Önder, Emre

Cumhuriyet’te 16 yıl çalıştım. Orada, mesleğimin en heyecanlı, en riskli, en umutlu günlerini geçirdim. Üç gün önce cezaevine giren Bülent Utku, Güray Öz, Musa Kart, Hakan Kara, M.Kemal Güngör, Önder Çelik’le 16 yılın büyük kısmını birlikte geçirdim. Hepsi çok yakın dostlarım.

Sevgili Musa’nın söylediği gibi, onlar “Yatar, çıkar”lar. Özgürlüklerinden olurlar. Yazarların, çizerlerin hapiste olduğu ülkede gazetecilik yapmanın ne kadar zorlaştığını ise hepimiz yaşadık, biliyoruz. Bu görüntüleri, dostlarımıza da düşmanlarımıza da, anlatamayız.

Bir çözüm üretilmesini, bir an önce özgürlüklerine kavuşmalarını diliyoruz...

Geçen yıl yitirdiğimiz arkadaşımız, kadın hareketinin öncülerinden Ayşe Bilge Dicleli’yi anma toplantısı. Boğaziçi Üniversitesi, Demir Demirgil Salonu, 10 Mayıs 2019 Cuma, saat 14.00-16.00

Sıradaki haber yükleniyor...