YAZI BOYUTU
Abone Ol Google News

'Helikopter Aile' kavramı, çocuklarının başından ayrılmayan, etrafında pervane olan, her şeylerine yetişmeye çalışan, hayatlarına ve kişiliklerine müdahale eden, yorulmak bilmeyen anne babaları; evlatlarını tamamen kendilerinin uzantısı olarak gören, her sorunu onlar adına çözmekten mutlu olan aileleri tanımlar.

***

Ailelerin her zaman çocukları ile ilgili endişeleri vardır. Bu, onların görev tanımlarının bir parçası haline gelmiştir. Bugün eskiye göre çok daha farklı endişeler taşıyoruz. Helikopter aileler, tüm iyi niyetlerine rağmen çocuklarının başarısı için çalışsa da “Sen yapamazsın, bu genç yaşında hayatını dengelemen mümkün değil, işte bu yüzden ben devrede olmak zorundayım" mesajını verirler. İşin ilginç tarafı, çocuklar bu durumdan gayet hoşnuttur. Önceki nesillerle karşılaştırıldıklarında inanılmaz teslimiyet sergiliyorlar, hayat onlara bu şekilde çok daha kolay geliyor, çünkü bir anlamda bu genç yaşlarında hem sekreterleri, hem şoförleri, hem kişisel asistanları vardır.

***

'Helikopter Aile' olarak adlandırılan bu durum, uzmanlarca bir psikolojik ve sosyolojik sorun olarak ele alınıyor. Helikopter aileler, çocuklarının bireyselliğinin gelişmesini kendilerine tehdit görmekte ve onlara bağımlı olması için ellerinden geleni yapmaktadırlar. Bu durum çocuğun kendine yetemeyen, değersiz, güvenilmez biri olmasına neden olduğu gibi kimlik gelişimlerine de engel oluyor.

***

Aşırıcı korumacı çevrede büyüyen, her sorunu anne babası tarafından çözülen, kendi kararlarını kendi alamayan çocukların en belirgin özellikleri; şişirilmiş bir egoya sahip olma, düşük öz saygı ve yeterlilik duygusu, bastırılmış kişilik, sağduyudan yoksun olma, karar vermekte zorlanma, problem çözme becerisi gelişmemiş olma, daha iyiyi yapma ve çabalama isteğinin düşük olması şeklinde özetlenebilir.

***

Aşırı ebeveynlik yapanları gören aileler, “Acaba biz yeterince iyi anne-babalık yapıyor muyuz?” diye kendilerini sorgulamaya, üstlerinde baskı hissetmeye ve doğal olarak bir zaman sonra da yaygın olan bu yanlış davranışa eşlik etmeye başlarlar. Ebeveyn olarak hiç sorgulamadan, kolaylıkla kendilerini suçlu hissedebilirler. Aşırı koruyucu aile olmak, çocuğun normal gelişimine müdahale eden bir yaklaşımdır. Dolayısıyla bu durumdaki çocuğun da normal bir gelişimi olmaz. Birçok becerileri eksik, psikolojik problemler yaşamaya yatkın, iş ve özel hayatında başarısızlıklar yaşayan bir birey olarak yetişme olasılığı çok yüksektir.

***

Kendi ayakları üzerinde durabilen sağlıklı bir birey olarak yetişemeyen gençlik, sadece aileler için değil, toplum için de bir sorundur. Sağlıklı bireyler olarak yetişmeyen insanların, sağlıklı bir toplum oluşturması düşünülemez.

Yazarlarımızdan

17 Nisan 2021, Cumartesi 07:01
17 Nisan 2021, Cumartesi 07:01
17 Nisan 2021, Cumartesi 07:01
Sıradaki haber yükleniyor...
holder