Dijital çağda, kendimizi sosyal medyada, forumlarda veya oyun platformlarında farklı şekillerde ifade etmek neredeyse bir alışkanlık haline geldi.
Çoğu zaman paylaşımlarımızda, gerçek benliğimizden daha cesur, daha eğlenceli veya daha başarılı bir versiyonumuzu sunuyoruz. Bu durum, çevrimiçi kimliğimiz ile gerçek kimliğimiz arasında görünmez bir duvar yaratıyor.
Çatışmanın en belirgin yönü, gerçek hayatta yaşadığımız duygular ile dijital dünyada sunduğumuz benlik arasında gidip gelmemiz. Örneğin sosyal medyada herkesin hayatı mükemmel görünebilir, ama bu gerçek dışı görüntüler çoğu zaman yalnızlık ve yetersizlik duygusunu tetikler. İnsanlar, “gerçek benlik” ile “paylaşılan benlik” arasında sıkışıp kalabiliyor.
Önemli olan, çevrimiçi kimliğimizin gerçek benliğimizi tamamen gölgelememesidir. Dijital dünyada kendimizi ifade etmek güzel, fakat gerçek benliğimizle barışık olmadan sürdürülen bir dijital maskenin uzun vadede yorgunluk, kaygı ve yabancılaşma getireceği unutulmamalıdır. Gerçek kimlik ve çevrimiçi kimlik, birbirini tamamlayan değil, birbirini bastıran bir çatışmaya dönüşmemeli; aksine, dijital benlik, gerçek benliğimizi destekleyen bir araç olmalıdır.
