Önüme düştü sosyal medyada, izlerken de utandım resmen… Bu kadar ‘lüks görgüsüzü’ olmak utanç duyulası çünkü. Mesele de şu: Bodrum’da bir grup insan, milyonluk saatlerinin üzerine havyar koyup yedi geçenlerde, bunu da utanmadan çekip yayınladılar... Tabii görüntüler hızla yayıldı. Kimileri “Parası olan istediğini yapar” dedi, kimileri ise bunu düpedüz görgüsüzlük olarak nitelendirdi. Buna sadece görgüsüzlük diyemeyiz bence; bu görgüsüzlükte çağ atlama! Kendini kaybetme! Başka bir şey, bilemiyorum. Belki de lüksün bile kendisini ispat etmeye çalışması artık! Çünkü lüks anlamını yitirdi, böyle bir şey değildi. Eskiden lüks; ustalıktı, işçilikti, zamandı, hikâyesi olurdu, sessizdi, bağırmazdı. Bir Patek Philippe’i değerli yapan sadece fiyatı değildi; arkasındaki yüzlerce saatlik el işçiliğiydi. Keza, bir Rolex, bir Audemars Piguet. Havyar da yalnızca pahalı bir yiyecek değil, yüzyılların gastronomi kültürünün bir parçasıydı. Tattı, hazdı, keyifti.

Bugün ikisi de aynı kaderi paylaşıyor: Kamera açılınca birer aksesuara dönüşüyor. Tadına varılası şeyler değil, göze sokulası bir hal almış durumda. Sosyolog Thorstein Veblen, 1899’da ‘gösterişçi tüketim’ kavramını ortaya attığında, insanların bazı ürünleri ihtiyaçları için değil, başkalarına göstermek için satın aldığını anlatıyordu. Ne kadar doğru tespitmiş. Aradan bir asırdan fazla zaman geçti eskiden bütün o emeği, hak edilmişliği, seçim zevkini, alın terini gösteren lüks parçalar, bugün görgüsüzlüğün fotoğrafı gibi artık. İşin ironik tarafı şu: Gerçek zenginlik hiçbir zaman dikkat çekmeye çalışmaz. Çünkü özgüven, alkış istemez. Gösteri ise seyirci olmadan yaşayamaz. Belki de bu yüzden dünyanın en pahalı saatiyle en pahalı havyarını bir araya getirdiğinizde ortaya ‘lüks’ çıkmıyor; sadece ucuz bir gösteri çıkıyor. Oscar Wilde’ın güzel bir sözü vardır: “Günümüzde insanlar her şeyin fiyatını bilir, hiçbir şeyin değerini bilmez.” Belki de Bodrum’da gördüğümüz tam olarak buydu. Fiyatların birbirine eklendiği ama değerin eksildiği bir çağ. Çünkü zarafet satın alınabilen bir şey değil; öğrenilen, içselleştirilen ve çoğu zaman sessiz kalan bir tavırdır. Ve bazen milyon dolarlık bir saatin üzerine koyulan birkaç tutam havyar, insana serveti değil, eksik olanı gösterir.

YAPRAK SARMA AKIMI
Gerçek lüks nedir biliyor musunuz? Enfes bir tabak yaprak sarmadır ve onu afiyetle, sağlıkla yiyebilmektir! Konu hangi ara havyardan sarmaya geldi derseniz… Artık gerçek lükslerin peşinde koşuyorum ben; güzel bir tabak anne yemeği, huzur, keyif ve sağlık. Lüks budur bu saatten sonra! Ama yaprak sarmayı aklıma düşüren de gördüğüm haberler elbette. Ünlü DJ Mahmut Orhan’ın annesinin köyüne DJ seti kurup, akrabaları ve köy halkını sarmalar eşliğinde eğlendirmesinin ardından, sonraki sahne performanslarında da yaprak sarma ikram edilir oldu malum. Gerçeğe dönüş diyelim. Bunu görenler el yükseltti tabii; geçenlerde Merve Özbey sahnede yaprak sarmalardan oluşan özel doğum günü pastası üfledi. Ben de doğumgünü pastamın yaprak sarmadan olmasını tercih ederdim aslına bakarsanız. Daha çok yiyebilirdim çünkü! Tatlı bir yerden sonra zehir neticede. Neyse diyeceğim şu ki, gerçek şeylerin değeri er ya da geç anlaşılıyor. Yemek kültürü değişedursun, hayatımıza yeni tatlar istediği kadar girsin; eninde sonunda o bildiğimiz tencere yemeklerine dönüyoruz. Şimdi ister misiniz yaprak sarma çılgınlığı başlasın memlekette? Ben çok isterim.

ŞARJ VAR AMA DOLU DEĞİL!
Ben Yıldız Tilbe’ye ‘ünlü Türk düşünürü’ derim hep... Çünkü öyle şeyler söylüyor ki bazen; dilimize yapışan birer aforizma oluyor her biri. Bazen komik, bazen saçma ama çok haklı hep! Bakın mesela, geçen gün de 60 yaşına girmiş Tilbe ve yaşıyla ilgili yaptığı benzetmeyle herkesi kahkahaya boğmuş. O da benim gibi belli bir yaştan sonra doğum günü kutlamayı sevmiyormuş ve şöyle demiş: “Aslında gücüme gidiyor, yaş ilerledikçe zamanım azalıyor, ondan kafam bozuluyor kutlarken…” Ve eklemiş: “İnsan yaş aldıkça yavaşlıyor. 30 gibi olmuyor. 40 gibi olmuyor. 50 gibi de olmuyor. Telefon var, şarj da var ama sanki tam dolu değil gibi” diyerek alkışları toplamış yine. Tam da dediği gibi hissediyorum, o yüzden ben de 40’tan sonra hiç doğum günü kutlamamaya başladım. ‘Yaşlanmanın nesini kutlayayım’ kafasına geldim, arkadaşlarım da hep kızdı bana, “Olur mu, bundan sonraki yaşlarının en gencisin” dediler mutlaka bir pasta üflettiler. Bakın, bu da bir bakış açısı elbette ama ünlü düşünür Tilbe’nin de dediği gibi yavaşlıyorsun, daha çabuk yoruluyorsun ve buna üzülüyorsun ve en iyisi kutlamamak gibi geliyor. Ama kutlamıyoruz diye hediye kabul etmiyoruz demek değil bu, o konu ayrı!
SOSYAL MEDYADAN SOĞUTTULAR!
‘Hadi paketleri birlikte açalım’ Neden senin paketlerini birlikte açıyoruz kardeşim, aç kendi kendine!
Tırnak sesi! Uzun jel tırnakları pakete vurarak ses çıkarma akımını kim başlattıysa, Allah onu bildiği gibi yapsın.
Komik video çektiğini sanan ama hiç komik olmayanlar! Peki size komik olduğunuzu, oyunculuk yapmanız gerektiğini kim söyledi mesela? Bunlar azalarak bitsin lütfen. Sen takip etmesen de önüne düşüyorlar, ayarlarımızla oynuyorlar resmen.
