At çöpe gitsin

Kulübede, 24 yıl sonra katıldığı Dünya Kupası’nda madara olmuş, gazozuna bile olmayan son maçı kazanınca “Bu galibiyet 1000 galibiyete bedel” diyerek aklımızla oynamış, turnuva sonrası istifa eden diğer başarısız meslektaşlarının aksine görevine tutkal gibi yapışan, her yerde bize poz kesip ‘sizi sınıf atlattım’ diye hava basan bir adet teknik direktör... Protokol tribününde 11 yıl önce bir hakemi saatlerce statta rehin alan, devlet televizyonunda 121 yıllık bir kulübün başkanını açık açık tehdit eden, üyeleri istifa eden, darmadağın olmuş kurumunun bünyesinden gözaltına alınmış onlarca kişisi olan, kurmaya çalıştığı (kısa bile olsa) cümleleri bağlayamayan, her yerde bize racon kasan bir adet TFF Başkanı... Gözaltında olan, vahim görevi kötüye kullanma, mobbing iddiaları bulunan, görevi boyunca ‘SIVACI’lık yapan bir adet MHK Başkanı... Sosyal mecralarda, cahil cühela, beş para etmemesine rağmen alıcısı olan, tarafsızlığı bırak fanatizmde çığır açmış, etkileşim manyağı sosyal değil Sosel (büyük lağım faresi) medya paylaşımcıları... Tribünde ve TV başında artık milli takım heyecanı bırakılmamış, üç kuruşluk futbol zevki gerçekten lüzumsuz, vasat tiplerce ELİNDEN ALINMIŞ, tüm bu kepazeliklere rağmen efendiliğini bozmamış milyonlar, yani bizler... Ve bu iklimde top oynamasını beklediğimiz, kafaları karışık ve moralsiz ‘Bizim Çocuklar’... Karşımızda da Belçika... Uluslar Ligi filan açıkçası hiç ilgimi çekmiyor. Bir zamanlar iple çektiğim, uğruna şehir şehir dolaştığım milli maçları yazacak olmasam izlemeyeceğim. Alayınıza yazıklar olsun be! Maçta; daha başında klasik bir De Bruyne golü yedik, Bizim Çocuklar’dan beklediğimiz reaksiyon ve oyun gelmeyince de ilk yarıyı yenik kapattık. Olayımız buydu. 53’te direkten dönen 2. rakip top, derken 2. De Bruyne golü, 76’da yenen Lukaku golü falan filan. Dün akşam orada olması gerekenler sadece ‘Bizim Çocuklar’dı.. Yetenekleri ölçüsünde ellerinden geleni yaptılar. Gerisini at çöpe gitsin. Ne güzel herkes orada.. Çocuklar hariç hiçbiri gelmesin!