Sükseli Galatasaray galibiyeti şehri coşturmuş, takımı kendine getirmiş, yönetim ve Fatih Tekke’ye de cesaret vermiş. Bu tür büyük maç galibiyetleri sonrasında büyük takımların ligde zorlanması yeni ve şaşırtıcı bir şey değil. Üstüne Onuachu’nun olmayışı maçı zora soktu. ‘Ah ah! İlk yarının sonuna doğru gelen yan ortaya Augusto yerine Onuachu kafayı vursaydı’ diyen Trabzonlu sayısı az değildir. O kafa 2. yarı 58’de Ozan Tufan’dan geldi. Rakip Alanya ev sahibi olmasına rağmen oyunu kendi alanında kabul etmiş. Buna rağmen ilk 45’te akılda kalan iki pozisyon var. İlk olarak karambolde Nwakaeme kaleciye, ardından da Ozan rakibe nişanladı.
Gol, Galatasaray maçındaki gibi bir yan ortadan geldi. Trabzonspor bu sezon ölü toplardan haklı olarak çok ekmek yedi, dikkatsizlikten de çok puan verdi. Nwaiwu’nun hiçbir art niyeti yoktu tamam ama ceza alanındaki küçük bir dikkatsizliği VAR’dan penaltıyı ve beraberliği getirdi. Efecan Karaca’ya geçmiş olsun. Yaşadığı sakatlık sonrası Osimhen maskesiyle oynadı. Bu bir mecburiyet. Zubkov saçları Icardi sarısına boyamış. Kimsenin zevkine karışacak halimiz yok. Yakışmış ayrıca da, sadece bizi harika futboluna alıştırdıktan sonra devamını bekliyoruz.
Maçın en hırslı adamı Fatih Tekke’ydi. Hem Alanya’yı iyi tanıyor hem de büyük maç sonrası oluşan psikolojiyi iyi biliyor. Gerekli müdahaleleri de yaptı ama takım Fatih Tekke’nin istediklerini yapamadı. Alanya’nın dirençli futbolu da bunda etkili oldu. Öyle oldu böyle oldu gitti canım iki puan! Uzatmalardaki isteğin yarısını maça yayabilseydiniz bu puan kaybı olmayacaktı. Kenardaki hocanızın isteğinin yarısı olsaydı da bu kayıp olmazdı. Oysa Avrupa yolunda her puan altın değerinde. Denizi geçip derede takılıyorsunuz.
