Bu tür maçlar, tüm gerilimlerine rağmen her zaman keyifli olmuştur. Okan Buruk bu zorlu maça ideal 11’i ile çıktı. İlk tehlike ise geçen haftadan cezalı olması gereken Mouandilmandji’den geldi, Günay karşıladı. Gol Yunus’un yüzde yirmi şut, yüzde seksen orta karışımı vuruşundan geldi ama Samsunspor 19 Mayıs Stadı’nda şampiyonluk turu attırmamaya kararlı olduğunu oyunun her anında gösterdi. Mouandilmandji 22’de kaçırmadı. Kimsenin kimseye maç verecek hali yok eyvallah da, Samsun seyircisi ve takımının bu ‘ölümüne maç’ tripleri bana abartılı geldi. Oysa daha önce bu sahada bir başka takımın şampiyonluğunu öne geçmelerine rağmen efendi efendi yaşamışlardı.
Samsunspor, bu sezon Galatasaray’ın rekabet ettiği tüm takımlardan çok daha iyi, güçlü bir takım. Avrupa’da bunu kanıtladılar zaten. Günay, oynadığı 3. maçında da golleri yedi. Yediği kırmızıdan sonra zaten dökülen defans çöktü, takım çöktü. Fark ikiye çıkınca da işin hem gazı kaçtı hem de tadı. ‘Bu sahada tur attırmayacağız’ diyen Samsunspor Başkanı Sayın Robert Bey, Samsunspor gol attıkça kupa kazanmış gibi bağıran anonsçu, bu maçı ‘düşman kuvvetleri’ ile oynayan maç modunda takip eden rakip tribünler, tabii ki sevineceksiniz. Bir hafta sevinin. Galatasaray’ın şampiyonluğunu haftaya izlersiniz.
Yapılan tüm yanlışların yanında, bu maçta da antrenmandan çok daha az yorulan tüm takım; demek ki biraz daha yorulmanız lazım. Demek ki erkenden kutlama yapmamanız lazımmış. Demek ki maç sonunda İspanyol paça, faça kreasyonlar yerine kafayı hücum kreasyonlarına yormak lazımmış. Samsun’da Yalçın Kayan döktürdü. Tüm takım büyük disiplinle oynadı. Samsunspor’u tebrik ederim. Olan bu soğukta bayrak satmak için dışarıda müşteri bekleyen gariplere oldu.
