Giriş
Her şeyden önce Şampiyonlar Ligi’nde son 16’ya kaldığı için Avrupa Fatihi Galatasaray’ı içtenlikle tebrik ediyorum. Son 16’ya kaldığı için neredeyse özür dilemek (!) zorunda kalan Cim Bom, bu defa kendi liginde özür dilememek (!) için çıktı Alanya karşısına. Artık klasik olan ‘Avrupa dönüşü zorlanan takım’ triplerine girmeden mutlak kazanması gereken maçı aldı Galatasaray. İlk gol az daha Alanya’dan gelecekti. Jo Hwang orta sahadan vurdu, çok önceden Trabzonlu Kucka’nın Muslera’yı avladığı gibi Uğurcan’ı avlıyordu. Uğurcan parmağının ucuyla dokundu, top direkten döndü ve yılın golü kaçtı. Joao Pereira dersine iyi çalışmış. Alanya’nın orta alanı diri kalınca gol gecikti. Boey’in attığı ilk golde pası veren Torreira ofsayttı ama devre biterken Boey bu kez temiz bir gol attı.
İkinci devre başında Alanya Mounie’nin kafası ile golü buldu. Orta alanı yürüye yürüye geçtiler. Bu gole acil bir tepki gerekiyordu, onu da Torreira gösterdi. Osimhen’in röveşatası Torreira’ya asist oldu. Alanya’nın maçı bırakmaya niyeti yoktu fakat gücü tükendi. Futbol hatalar oyunu. Alanya kalecisi Paulo Victor önce Osimhen’le karşı karşıya harika kurtardı ama hemen sonrası hatalı pasını Osimhen affettmedi. Sanchez’in sol stoper oynaması taraftarı tedirgin etti ama ‘patron’ sırıtmadı. Çok zorlu bir rakip karşısında çok zorlanmasına rağmen 3 puanı almasını bildi Galatasaray ve olası bir puan kaybının getireceği moral bozukluğunu engellemiş oldu. Alanya gücü oranında iyi mücadele etti. Sonucu hatalar belirledi, daha az hata yapan kazandı. Galatasaray’da bir rehavet olmaması artı hanesine yazıldı. Sırada Beşiktaş maçı var. Sonucu ne olur bilinmez ama bu oyun o maça yetmeyebilir.
