Hayal kırıklığı

Bu sezonun ‘ortalığı karıştıran’, kupada yarı finale çıkan iki başarılı takımının maçında heyecan hiç azalmadı. Bu maçı izlemek bir zevkti. Nwakaeme türünün son örneği. Saf yetenek, futbolun klasik keyfi ama klasik araçlar gibi günümüz koşullarında çok pratik değil. Oysa Trabzon’dan Konya’ya giden Bardhi takımının asist yükünü sırtlanmış durumda. 10. dakikadan sonra pozisyonlar geldi. Önce uzaktan, sonra yakın mesafeden Muleka’nın şutunu harika çıkardı Onana. Konya kalecisi Deniz’in hatasında ise Onuachu gol yapamadı. 20’de Yevtoviç direğe takıldı, ardından Onuachu kafayı dışarı vurdu. Gol muhakkak gelecekti, gidişat öyleydi, merak edilen kimden geleceğiydi. Konya’dan Berkan bu sorunun cevabı oldu. Önce Onana’dan dönen topta, sonra da sol çaprazdan iki gol birden buldu. Büyük takımlarda forma şansı bulamayan arkadaşlar, başka takımlara gitmek için o kadar düşünmeyin. Konfor alanınızdan çıkınca yine iyi topçu oluyorsunuz. İkinci yarı tempo kaldığı yerden yine yüksek başladı. Top bir o kalede, bir bu.

Fatih Tekke üç değiliklik birden yaptı. 54’te Muçi çaprazdan vurdu, az farkla gol kaçtı. 79’da Augusto’nun kafasıyla umutlandı Trabzon. Bu gol takıma da kamçı etkisi yaptı, öyle ya işin içinde ikincilik var. Konya’nın Diago ile bulduğu gol ofsayttı, doğal olarak kalan dakikalar adrenalin arttı. Uzatmalarda beraberlik Onuachu’nun kafası ile direğe takıldı, bir dakika sonra Augusto, Onuachu’ya topu aktaramadı ve üç puan bağıra bağıra gitti. Böylece Trabzonspor da fırsatlar ayağına kadar gelmişken ‘yok almayayım’ diyenler kervanına katılıp ikincilik şansını elinin tersiyle itti. Ciddi bir hayal kırıklığı oldu. Halil Umut Meler harikaydı. Keşke bizi Dünya Kupası’nda temsil edebilseydi.