Orantısız güç

Dört günde iki defa karşılaşınca, Galatasaray ve Trabzonspor için kankiler desek olur yani. İki takım futbolcuları bir hafta içinde birbirlerini apartman komşularından daha çok görmüştür. Dört gün öncesinde oynanan lig maçından çok farklı bir oyun izlemedik aslında. Galatasaray tempoyu istediği gibi ayarlayıp, istediği gibi oynadı. Trabzon’un ideal kadrosu beklenen farkı ortaya koyamadı. Tam tersi, lig maçına kıyasla daha istekli bir Galatasaray izledik. Biraz dikkatli olsalar ilk yarıyı daha farklı alabilirlerdi. Rakibe tek bir açık verdi ama kupa kalecisi Günay, Ozan’la karşı karşıya kaldığı pozisyonu çıkarınca devre Galatasaray’ın oldu. İlk yarının unutulmaz anı, aldığı sarı sonrasında Saviç’in, kafasını Cihan Aydın’ın kafasına dayamasına rağmen kırmızıyı yememesiydi. Lig maçında Osimhen’in etkisini neredeyse bitiren Batagov’un sakatlanması Trabzon’un tüm savunmasını bozdu. Onun yokluğunda Osimhen golleri yazdı. Osimhen enteresan bir adam. 15 metre geriden gelip rakibin 5 metre önüne geçiyor. Resmen orantısız bir güç! Jardel gibi bir büyük efsaneyi geçti. Taraftar sonlara doğru maçı bırakıp “Taraftar çıldırdı Osimhen’i istiyor” diye haykırdı. Sonradan giren Morata, onca kariyerine rağmen kendini göstermeye çalışan genç bir topçu gibiydi. 86’da Draguş kaçırınca skor değişmedi. Yunus üç asistle parladı. Galatasaray’ın 19. Türkiye Kupası kutlu olsun. İki takım topçularına da söylemiş olalım; bu aldığınız faullerin hiçbirini Avrupa’da çalmazlar! Sonra köy takımlarından gol yiyince şaşırmayın.