Şimdi hedef peş peşe 5

Ali Sami Yen (Rams Park) 14 yıl şampiyonluk hasretinin bittiği Eskişehir maçındaki gibiydi. Aynı heyecan, aynı istek, aynı coşku ile. Tek sorun, bir an önce gol bulmak istemenin getirdiği acelecilik ve sabırsızlık. Antalya da canıyla uğraşıyor bu arada. Gol geciktikçe tezahüratlar destekten çok kösteğe dönüşüyor. Yerden kalkmayan bir rakip, bir türlü kullanılmayan kale vuruşları, her temasta düşen adamlar ve bunları seyreden hakemle ilk yarı ne olup bittiğini bile anlayamadan bitti. Ha Galatasaray gol için ne yaptı derseniz; pek bir şey yapmadı. Galatasaray adına akılda kalan iki net pozisyon varken Antalyaspor, bulduğu yarım pozisyonda golünü attı. Bazen çok istemek tek başına yeterli olmuyor. İlk yarı hayal kırıklığı ile bitti. İkinci yarı ‘Acaba yine bir Samsun maçı gibi olur mu ?’ sorusu ile başladı. Hiçbir şey oynamayan Antalya’nın üstüne bir parça gidince Lemina ile golü buldu Galatasaray. Sonrası yine enteresan! Bir frikik ve Antalya öne geçiyor, sonra penaltı ve 2-2. İkinci yarı başı değişiklikler işe yaramıştı, beraberlik sonrası gelen değişiklikler de şampiyonluk beklentisini arttırdı. Tek bir gol tüm taraftara şampiyonluk turu attıracak çünkü, vakit vardı. 88’de Osimhen’in topuğu rakibine çarptı ve o gol geldi. Yapılacak tek şey 5 dakika boyunca gol yememekti, taraftarın sevgilisi Icardi daha iyisini yaptı ve Kaan’a ‘buyur at’ dedi. 26’ncı şampiyonluk hayırlı, uğurlu olsun. Peş peşe 4’üncü şampiyonluk hiç kolay değil! Okan Buruk bunu önce futbolcu sonra da teknik direktör olarak başardı ve her türlü övgüyü hak ediyor. Hedef ligde bir ilki başararak peş peşe 5’nci şampiyonluk.