Okuyucu mektubu

Okuyucularımdan çeşitli konularda mektup alıyorum, okuyucum M.K.’nın mektubu da onlardan biri. Şöyle yazmış: “Küçük ve çok gelişmemiş bir ilçede 1+1 50 metrekare dairede oturduğum için diğer şehirlere göre daha düşük bir kira olan 12 bin 500 TL ödüyorum. Başka bir şehirde otursaydım, 18 bin TL emekli maaşı ev kirama bile yetmeyecekti. Gidip bir yerde kahve içmek hayalinden bile bahsetmiyorum, asgari yaşayabilmem için ödemem gereken faturalarım ve iaşe giderlerim var. Büyük kızım İstanbul Teknik Üniversitesi’nde yüksek lisans yapıyor. Küçük kızım bu yıl Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ne başladı. Adeta dilenerek onlara burslar ayarladım da bir şekilde zorlanarak da olsa okula devam edebiliyorlar...

Markete ve pazara gidemiyorum. Bıçak kemiğe dayandı. Allah için, bizler bu durumdayken siz çocuklarınızla beraber en güzel yemekleri rahat bir şekilde yiyor, geziyor ve eğlenebiliyor musunuz? En düşük emekli maaşı 30 bin TL olmalıdır. Emeklilerin dramları hakkında kalem oynatmayanlar ne bu dünyada ne de gerçek ve daimi yaşam olan ahiret hayatında bu vebalin altından kalkamaz!” Özellikle son paragraf bu mektubu yayınlamama neden oldu, kalem oynatmayanlar vebal altında ise bunun altında kalmamak için kendimi okuyucumun mektubunu yayınlamak zorunda hissettim! Tabii okuyucumun durumu bir gerçek olduğu gibi bu örnek tek değil. Dolayısıyla pek çok okuyucumun durumunu bu mektupla aktarmak istedim. Dileğim olması gerekenin yerine getirilmesidir.