A. Yavuz Kocaömer

//icdn.posta.com.tr/images/{aspect}/2017/01/17/8170743.a.yavuz_kocaömer_36.png

Almanya'daki azimli Türk

Pazartesi, 22 Şubat 2010 - 05:00

Hakan Ayrılmaz’ın annesi ve babası 1968 senesinde Berlin’e çalışmaya gidiyorlar. Hakan, 1973 yılında Berlin’de dünyaya geliyor. Okulda başarılı bir öğrenci olan Hakan, aynı zamanda satranç kulübünün de iyi oyuncularından bir tanesi ve Berlin’de Türkler’in yoğunlukla yaşadığı Kronberg semtinde gençler şampiyonu oluyor.

Ve bir gün

16 yaşındayken bir gün beyin kanaması geçiriyor. O günleri şöyle anımsıyor: “Uyanıyorsun ve bakıyorsun ki vücudunun yarısı yok. O anı sanki dün yaşamış gibi hatırlıyorum.”

Klinikte 2 yıl

Bir rehabilitasyon kliniğinde 2 yılını geçiriyor. Bir taraftan hastalığı ile başa çıkmaya çaba gösterirken, bir taraftan da okulunu bitiriyor. Ve daha sonra büro satış elemanı olarak eğitim alıyor. Tabii ki bunların hepsini tekerlekli sandalyede yapıyor. Birkaç yerde satıcı olarak çalıştıktan sonra vazgeçiyor. Nedenini ise şöyle açıklıyor: “Zaman içinde satıcı olarak aşağılanmaya başladım. Özellikle müşterinin yoğun olduğu mağazalarda ne de olsa ağır engelli bir insanı pek çalıştırmak istemiyorlar.”

İnternet ticareti

Hakan bundan 7 yıl kadar önce internette bir bit pazarı sitesinde ufak tefek şeyler satmaya başlıyor. Ve nihayet 4 yıl önce de www.kwikimarkt.de sitesini kuruyor. Buradan teknik malzemeler satmaya başlıyor. Bunların içinde yazıcılar, cep telefonları, fotoğraf makineleri yer alıyor.

‘Sağlığıma iyi geldi’

Hakan, gününü bilgisayar karşısında gelen siparişleri değerlendirip posta yoluyla göndermekle geçiriyor. “Bu benim için büyük bir motivasyon oldu. Keşke başıma bunlar gelmeseydi de üniversite tahsili yapabilseydim” diye söylemekten de geri kalmıyor.

Nişanlı

Hakan’ın nişanlısı ise İstanbul-Gebze doğumlu.

Ve konuşmamızın sonunda şöyle diyor: “Eğer koşullar uygun olursa hayatımın belli bir bölümünü Türkiye’de yaşamak istiyorum. Çünkü anavatanımdan hiç kopmadım.”

GALATASARAY’ın Türk sporuna verdiği zarar

2009 yılının Mayıs ayında Almanya’nın Wetzlar kentinde Avrupa Tekerlekli Sandalye Basketbol Şampiyonlar Kupası finalleri yapılıyor. Ve Galatasaray Tekerlekli Sandalye Basketbol Takımı, Avrupa Şampiyonu oluyor.

Müsabakaların ikinci gününde Galatasaraylı bir sporcumuzun otel odasında tişörtünü lambanın üzerine koyması ve lambayı da açık unutması üzerine odada yangın çıkıyor. Şehir itfaiyesi gelip yangını söndürüyor. Daha sonra Galatasaray Kulübü’nün orada bulunan yetkilileri, çıkacak raporlar sonunda tüm masrafları ödemeyi kabul ediyorlar. Wetzlar kentinin savcılığı ve itfaiye raporlarının sonucunda hasar tespiti yapılıyor ve 26.000 (yirmialtı bin) Euro’luk bir rakam ortaya çıkıyor. Bu da Galatasaray Kulübü’ne bildiriliyor. Aradan aylar geçiyor, muhtelif zamanlardaki uyarılara rağmen Galatasaray Kulübü konunun incelendiğini belirterek ödemeye yanaşmıyor. Daha sonra Wetzlar’daki otel, Uluslararası Tekerlekli Sandalye Basketbol Federasyonu Avrupa bölümüne başvurarak yardım istiyor. Başkan Jan Berteling, Türkiye Bedensel Engelliler Spor Federasyonu Başkanı Veysel Gülpınar’a bir mail göndererek taahhüt edilen bu bedelin bir ay içinde ödenmesini, aksi takdirde Galatasaray’ın bu yıl ve önümüzdeki yıl Avrupa kupalarından men edileceğini belirtiyor. Aylardır parayı ödemeye yanaşmayan Galatasaray Kulübü’nün antrenörü bir mail göndererek paranın hemen ödeneceğini belirtiyor ve geçen hafta havale yapılıyor. Sakın şimdi Galatasaray Kulübü’nün profesyonel yöneticileri “Rapor gelmedi, şu belge eksikti, bu belge eksikti” demesin. Tüm belge ve taahhütlerin kopyaları elimizde.

Zararı bizlere

Sonuç, Türk sporu uluslararası bir federasyon nezdinde yara alıyor. Sorumlusu kim? Galatasaray Kulübü. Ayrıca uluslararası alanda muhatap olan Türkiye Bedensel Engelliler Spor Federasyonu bu ilişkilerde yara alıyor. “İşte Türkler zoru görünce öderler” lafı Almanya’da ve Avrupa’da konuşuluyor. Yaşanan çirkin olaylardan sonra, tekerlekli sandalye basketbolunda Avrupa ve kainat şampiyonu olmuş bir takımın kulübü, konuyla ilgili bazı profesyonellerin ve idarecilerin vurdumduymazlığı yüzünden bu hale geliyor. Ve Türkiye’ye yazık oluyor!

ÇENGELLİ PANO

2005’te trafik kazası geçirdim.Sol bacak diz altından engelli oldum. Malatya Devlet Hastanesi’nde kurula başvurdum. Yüzde 45 engelli raporu verdiler. Mağdur olduğum için bu raporu Güvence Hesabı’na gönderdim. Rapora karşı Malatya Beydağ Hastanesi yazı istemiş, bu yazıya cevap olarak kurul “457 no’lu kurul raporu bizim kayıtlarımızda yoktur” diye yazmış. Güvence Hesabı benim hakkımda dava açtı. 2’nci ağır cezada yargılıyorlar. Çok mağdur durumdayım. Nereye gittimse kapılar yüzüme kapandı. Hakkımızı aramak için illaki devrede adamımız mı olacak? Sağlık Bakanlığı’ndan bu yanlışlığın düzeltilmesini istiyorum. Rıfat Akbayrak/Malatya Tel: 0536 384 47 76

Akülü araba istiyoruz

Eşim 28 yaşında, yüzde 68 engelli. Evden dışarı çıkamıyor, kas hastası ama engelli haklarından yararlanamıyor. Kiradayız. Maddi ve manevi zor şartlarda yaşıyoruz. Akülü arabaya ihtiyacımız var. Hayırseverlerden yardım bekliyoruz. Belediye başkanı, kaymakam, başbakan ve cumhurbaşkanına sesleniyorum. mahmut güray mahmut_01_ceyhan@hotmail.com Tel: 0542 299 7883

Beni bu acıdan kurtarın

16 yaşındayım ve bedensel engelliyim. Lise 1’e gidiyorum. Hastalığımdan dolayı okulum yarım kaldı. Okuyup vatanıma yararlı olmak istiyorum. Böbreklerimden rahatsızım, ameliyat olmam lazım. Maddi durumumuz iyi değil, ameliyat olamıyorum. Yeşil Kart’ım var ama bu ameliyat Ceyhan’da yapılmıyor, Adana’ya gitmek gerekiyor. Babam işsiz, üstelik tansiyon, astım ve bronşiti var. 3 ay oldu bana kimse yardım etmiyor, sesimi kimseye duyuramıyorum. Dört duvar arasında yatıyorum, dışarı da çıkamıyorum. Her tarafım yara oldu, çok acı çekiyorum. Beni bu acıdan kurtarın. Ameliyat için hayırseverlerden yardım bekliyorum. Abdullah Budancamanak Ceyhan Tel: 0322 613 19 71

Proteze ihtiyacım var

Yüzde 65 engelliyim. Sol ayağım diz üstünden kesildi. Sağ ayağım da damar tıkanıklığı nedeniyle kesilmek üzere. Engelli maaşı için Tekirdağ, Çorlu Kaymakamlığı’na müracaat ettim. Neredeyse bir sene olacak, sonuç yok. İşçi Bulma Kurumu’na gittim, hiçbir yerde çalışamayacağıma dair yazı verdiler. Çorlu’da babamın yanında kalıyorum. Ben hem tedavi olmak hem de ayağıma protez takılmasını istiyorum. Ya da bir akülü sandalyem olsa diyorum. Ne olur bana yardım edin. Ali Balıkçıoğlu Babamın telefonu: 0537 671 02 90