Gökhan Kocakaya: At yarışı bir kumar değil hobidir. Ailenizin rızkını at yarışına dökmeyin

Gökhan Kocakaya: At yarışı bir kumar değil hobidir. Ailenizin rızkını at yarışına dökmeyin

Bir çift battaniyeyle Diyarbakır'dan Adana'ya göçen emekçi bir ailenin çocuğu 2019'un en çok kazanan jokeyi oldu. Alev Gürsoy Cimin / alev.gursoy@posta.com.tr

26 Ocak 2020, Pazar 08:01 Son Güncelleme:
YAZI BOYUTU

2019 yılının en çok kazanan jokeyisiniz. Buralara nasıl geldiniz?

Zor ama mücadele içinde geçen hikâyemin ilk kısmı Adana Yeşilova’da başladı. Sadece bir çift battaniye ve birkaç kap kacakla Diyarbakır’dan Adana’ya göçen emekçi bir ailenin çocuğuyum. Adana’da yaşadığımız yer hipodroma çok yakındı. Ben doğduğum dönemde babam seyismiş. Sonra bu işe ara verip tarıma başlamış. Atlarla haşır neşir bir çevremiz vardı ve ben daha çocuk yaşta “İyi bir jokey olacağım” diyordum hep.

Başka bir mesleğin hayalini hiç kurmadınız mı?

Gözlerimi atlarla açtım, onlarla kapatmak istiyorum. 12 yaşında da at binmeye başladım. Onların huyunu suyunu daha da kaptım. Atların dâhil olduğu herhangi bir meslek yapacağımdan emindim. En büyük hayalim jokey olmaktı. Binicilik okuluna gitmek istedim. Okul defterime hep at ve jokey isimleri yazardım, at resimleri çizerdim.

Gerekirse seyis olurum

Babanız da desteklemiştir sizi zaten...

Tereddütleri vardı ama sonrasında en büyük destekçim babam oldu. Apranti okuluna seçilmek için elemeler yapılıyordu ve çok fazla talep vardı. 130 başvuru vardı. Sadece 60 öğrenci, 10 yedek alınıyordu o dönem. Kabul edilmedim. Büyük bir hayal kırıklığı yaşadım ama pes etmedim. Bir sonraki sene tekrar başvurdum. Bu kez de fiziğimin uygun olmadığı söylendi. İki kez reddedildim.

Bu işin fiziki şartları nedir?

Apranti okulu elemlerinden geçebilmeniz için kilo 35-45, boy ise 1.40-1.55 arası olması gerekiyor. Önümdeki tek seçenek okula devam etmekti. Tüm olumsuzluklara rağmen bu istek giderek katlandı.

İnsan en çok sevdiği işi yapmalı. “Gerekirse jokey değil seyis olurum ama yine de atlara yakın olacağım” dedim. Okulu bıraktım ve şansımı bu sefer İstanbul’da denemek istedim. Buradaki okula kabul edildim. Daha sonraki süreçte üniversitede de jokeylik ve antrenörlük bölümü açıldı. Eskiden yoktu.

Peki, başarı nasıl geldi?

2006’da mezun olduktan sonra büyük zorluklar yaşadım. Acemi olanlara iyi atları vermek istemiyorlar haklı olarak ama belli bir noktaya gelmeniz ve ata en iyi şekilde binebilmeniz için tecrübe şarttır.

Pes etmeyi hiç düşündünüz mü?

2007’de iyi atlara binmeye başladım. Bazen çok favori atlara binersiniz ama o gün koşmazlar. Bu yüzden “Galiba benden iyi bir jokey olmayacak” dediğim zamanlar oldu ama pes etmedim.

Ne zaman kazanmaya başladınız?

73. ya da 74. yarışımda kazandım.

At bir hayvan değildir. Bir sırdaş, bir dosttur

Başarınızın esas sırrı nedir?

Sırrım, en kötü anlarda bile inancımı kaybetmememdir. İşinizi severek, aşkla yapacaksınız. At bir hayvan değildir, bir sırdaş, bir dosttur. Birbirimizin dilinden anladık yarışlarda. Bir at kendini çok seven kişiyi sırtından atmaz. Eğer bir at sizi seviyorsa paylaşamaz.

Bu camiada idolünüz var mı?

Başarılı olmak ve bu camiada kalıcı olmak isteyenler için jokeylik en üst noktadır. Ben apranti okuluna başladığımda idolüm Halis Karataş’tı. Çünkü o jokey camiasının sihirbazıdır. Atçılığı bilmeyen bile onun adını bilir. Sonrasında yönümü Avrupa’ya döndüm ve oradaki jokeyleri tanıdım. Dünya yarışlarını da izlemeye başladım.

Halis Karataş’la geçmişte birlikte de çalıştınız, değil mi?

O, bu meslek için yaratılmış. Yıllar evvel onun yanında çalışan idman jokeyi bizim muhitte oturuyordu. Ona hep “Beni onla tanıştır” diyordum. Çünkü o benim gözümde bir film aktörü gibiydi. Onunla aynı ortamda bulunmak bile unutamayacağım bir anı olacaktı ama götüremedi. Apranti okuluna başladığım ilk seneden sonra Ankara sezonu başladı ve Halis Karataş’a yardım etme şerefine ulaştım. Ben jokey olana kadar ona yardım ettim.

At yarışı hobi olmaktan çıkmamalıdır

At yarışlarını kumar olarak nitelendiren ve haram olduğunu düşünen bir kesim var. Buna ne dersiniz?

At yarışları bir kumar değil hobidir. Belli bir limitin üzerine çıkarsanız elbette kumara döner. Sonuçta oyun bitmiyor ve her gün oluyor. Ailenizin rızkını at yarışına dökmek doğru olmaz. Bu iş keyif için yapılır. Bunu oynayarak kimseyi mağdur edemezsiniz.

Türkiye’de neden kadın jokey yok denecek kadar az?

Ata sadece erkekler biner diye bir anlayış olamaz. Eminim ki bizden daha iyi at binen kadınlar vardır. Avrupa’da çok fazla kadın jokey var ve çok da başarılılar.

1940 kez şampiyon oldu

2019 yılının en başarılı jokeyi oldunuz. Rakamları sizden alalım?

Türkiye Jokey Kulübü’nün düzenlendiği koşularda bu yıl 1071 kez at bindim. 255 birincilik, 213 ikincilik, 152 üçüncülük, 119 dördüncülük elde ettim. 2006-2019 yılları arasında 12 bin 21 yarışa katıldım ve 1940 kez şampiyon oldum.

Sıradaki haber yükleniyor...