Önce insan…

YAZI BOYUTU
Abone Ol Google News

Bugün dizi yok…
Bugün sahneler yok…
Bugün kalbimin söyledikleri, dilimin sustukları var.
Bugün içimde hissettiğim acının kelimelerime dokunuşu var.
Ne zamandır ‘ama’larla haklı çıkarır olduk ölümleri? Ne zamandır ‘çünkü’lerle rahatlatır olduk vicdanlarımızı?
Sadece 2 gün önce 95 can parça parça olup yağdı üzerimize.
8 Eylül’de 13 polisimiz Iğdır’da,
6 Eylül’de 16 askerimiz Dağlıca’da,
20 Temmuz’da 34 can Suruç’ta,
Ve daha niceleriacımasızca koparıldı hayattan.
Ve terör belasına yitip giden her bir can; birinin evladı, birinin kardeşi, bir diğerinin babası, bir diğerinin hayat arkadaşı…
Geriye kalan dinmesi mümkün olmayan koca bir ‘acı’, onlarca yaşanamamış ve bir daha asla yaşanamayacak olan yarım hikayeler...
Şimdi ‘bir’ olmazsak, şimdi ‘beraber’ yanmazsak ‘can’lara,
Şimdi uzağında olduğunu düşündüğün için ‘ama’lara, ‘çünkü’lere sığdırmaya çalıştığın o ‘terör’ bir gün yanı başına geldiğinde sana ne dinini ne dilini ne düşüncenine de kimliğini sormayacak.
Ve biz bir gün yüreklerimizi yeterince büyütebildiğimizde, insanı önce ‘insan’ olarak görebildiğimizde bu dünya çok daha yaşanılır bir yer olacak…

Sıradaki haber yükleniyor...
holder