Hayriye Akbudak: Beni görenler gülme krizine giriyor, profesörler bunun nedenini araştırıyor

YAZI BOYUTU
Abone Ol Google News

TikTok'un, 400 bin takipçiye sahip Hayriye anneannesi, tam olarak videolarındaki gibi neşeli, enerjik ve doğal. Hayriye Akbudak’ın yaşamına sığdırdığı acılar, yüzündeki tebessümden biraz olsun eksiltmemiş. Gülmek ve güldürmek için doğanlardan. Videolarını çeken torununa ise çok aşık.

Torunuyla birlikte özgün ve izleyeni eğlendirmeye yönelik, komik içerikler oluşturuyorlar. Birçok sosyal medya kullanıcısının paylaşığı story’lerde kendisine rastlamak mümkün. Ben de rastladığım bir videodan yola çıkarak Hayriye anneanneye ulaştım. İşte TikTok’çu anneannenin yaşam öyküsü…

Bu enerji nereden geliyor Hayriye anneanne? Kaç yaşındasınız?

64 yaşındayım guzum ama ruhum hep çocuk. Enerjimin tek sırrı torunlarım ve takipçilerim.

TikTok’a böyle eğlenceli videolar çekmek kimin fikriydi?

Korona döneminde torunum “TikTok’a girsek ne olur acaba?” dedi ve bir anda kendimizi içinde bulduk. Videolarımı ilk göz ağrım, torunum çekiyor.

Videoların içeriklerini nasıl oluşturuyorsunuz?

Genelde kimsenin aklına gelmeyen şeyleri yapmaya çalışıyorum ve bunu torunlarımla beraber düşünüyoruz. Bazen bir içerik bulamasak da kamerayı açıyoruz ve o an içimden ne gelirse onu yapıyorum.



Doğallığınız sayesinde mi bu kadar sevildiniz sizce?

Evet, olduğum gibiyim guzum, ondandır. Ben gerçek hayatta da videolarda gördüğünüz gibi bir anneaneyim. Hayatımda ne kadar çok acı olay yaşadıysam da yine de gülmek ve güldürmek istedim. Beni takip eden herkesi kendi torunlarımdan ayırt etmedim ve şimdi kocaman bir aile olduk.

Sizin nasıl bir anneanneniz vardı?

Benim anneannem de benim gibiydi. Her zaman beni güldürürdü. Bana gülmeyi öğreten de oydu. Şimdi yaşasa ben değil, o olurdu internetin fenomen anneannesi.

Emekli maaşımla geçiniyorum

Normal yaşantınızda da yakınlarınız, sizinleyken eğlenir mi?

Hem de ne eğlenmek… Beni gören herkes gülme krizlerine giriyor. Bunun nedenini profesörler araştırıyor (Gülüyor).

Sosyal medyadan para kazanıyor musunuz?

Çok az bir miktar. Yani öbür fenomenler kadar değil. Ben bir emekli maaşımla geçinmeye çalışıyorum. Kazandığımız paranın neredeyse tamamını bir öğrenciye burs olarak veriyorum. Bir gün, daha iyi yerlere gelirsem daha çok insana yardım etmek isterim.

Torununuza “Bugün video çekmeyelim, modumda değilim” dediğiniz oluyor mu?

Evet guzum, tabii oluyor. Bazen moralim bozuk oluyor ve hasta olduğum zamanlar oluyor. Tansiyon ve şeker hastası olduğum için her zaman çok enerjim olmuyor.

27 yıl felçli eşime baktım

Eşiniz sosyal medya konusunda sizi destekliyor mu?

Eşim felçliydi, rahmetli olalı beş sene oldu. 27 yıl felçli eşime baktım. Benim bugünlerimi görseydi o da mutlu olurdu. Tüm ailem beni destekliyor. Mahallemdeki herkes beni çok seviyor ve destekliyor.

Videolarınızın altına olumsuz yorumlar alıyor musunuz?

Allah razı olsun, herkes beni kendi anneannesi olarak görüyor ve beni üzecek şeyler söylemiyorlar.

Oyunculuk teklifi alsanız nasıl bakarsınız bu fikre?

Keşke gelse, kendimi o koca koca ekranlarda izlemek isterdim .

Çocukluk hayaliniz miydi yoksa oyuncu olmak?

Guzum benim hiç fikrim sorulmadı ki, okula bile göndermediler.

Peki ya fikriniz sorulsaydı…

Benim gençliğimde, televizyon yeni çıktığı dönemlerde, dizilerde, filmlerde oynayan insanlara hep özenirdim. “Acaba bende bir gün oraya çıkar mıyım?” diye içimden geçirirdim.

Çocukluğuma dair tek sevincim babamın bana getirdiği renkli çoraplar

Nasıl bir çocukluk geçirdiniz?

Fakir bir ailenin çocuğuydum, bütün çocukluğum tarlada geçti. Çocukluğuma dair hatırladığım tek sevincim, babamın bana getirdiği rengarenk çoraptı.

Evlendikten sonra neler oldu?

Evlendim, dört çocuğum oldu. Eşim çok genç yaşta, 35 yaşında felç geçirdi. Dört çocukla ortada kaldım. Ev işlerine giderek eve ekmek getirmeye çalıştım. Eşim vefat edince dünyam başıma yıkıldı. Ona çocuğum gibi bakıyordum. O gittikten sonra zamanın nasıl akıp geçtiğini anlamadım bile. Çocuklarım ve torunlarım olmasaydı ayakta nasıl dururdum, bilmem guzum.

Bu kadar acılı geçen senelerin ardından içinizdeki yaşama sevincini kaybetmemeniz çok güzel…

Hem eşimin hastalığı hem maddi sıkıntılarımıza rağmen çocuklarımın sevgisi ile mutlu olmayı bildik guzum. Eşimle arada bir tartışıyorduk ama ben onu hastalığına rağmen çok seviyordum.

Şimdi kiminle yaşıyorsunuz?

Torunumla yaşıyorum. İstanbul’a ilk geldiğim zamanlar başka bir yerde oturuyorduk. 30 senedir de İstanbul Şişli’de aynı mahallede oturuyorum.

Öncesinde nerede yaşıyordunuz?

45 senedir İstanbul’dayım, eşim İstanbul’da çalışıyordu, evlenince İstanbul’a taşındık. Öncesinde Erzincan’da yaşıyorduk. Annem Erzincanlı, babam Antepli.

Yazarlarımızdan

12 Ağustos 2020, Çarşamba 07:24
12 Ağustos 2020, Çarşamba 07:21
12 Ağustos 2020, Çarşamba 07:17
12 Ağustos 2020, Çarşamba 07:11
Sıradaki haber yükleniyor...
holder